Dystrofia rogówki oka - opis, objawy, leczenie

Przez zwyrodnienie lub dystrofię rogówki rozumie się grupę przewlekłych patologii rozwijających się na tle zaburzeń metabolicznych o charakterze ogólnym lub lokalnym.

Przyczyny dystrofii rogówki

Czynniki etiologiczne przyczyniające się do wystąpienia rozwoju choroby są zróżnicowane:

  • predyspozycje genetyczne;
  • patologie autoimmunologiczne;
  • zaburzenia neurotroficzne, biochemiczne;
  • uszkodzenie oczu;
  • zakaźne i zapalne choroby narządów wzroku.

Często charakter choroby pozostaje niewykryty.

Rodzaje i objawy dystrofii rogówki

Istnieje kilka postaci dystrofii rogówki, które różnią się jedynie lokalizacją patologicznych zmian w tkankach i pojawieniem się wad. Wśród nich - węzłowe, kratownicowe, nakrapiane, mieszane dystrofie. Choroba może również być pierwotna lub wtórna.

Stopniowo zmniejsza się wrażliwość rogówki. Nie zaobserwowano żadnych objawów zapalnych w okolicy oczu.

Podczas diagnostyki mikroskopowej na początkowym etapie rozwoju choroby obserwuje się drobne zmętnienia rogówki (głównie w jej środkowej części) w postaci małych plamek i prążków. Małe guzki i inne wtrącenia mogą być zlokalizowane w przezroczystej warstwie powierzchniowej komórek zrębu. W niektórych przypadkach leżą w podnabłonkowej warstwie rogówki.

Głębsze warstwy nabłonka i elastyczne membrany często pozostają nienaruszone. Brzeżne obszary rogówki są przezroczyste przez długi czas, bez oznak unaczynienia.

Jeśli choroba rozwinęła się w wieku młodzieńczym, w wieku 35-40 lat dochodzi do naruszenia funkcji wzrokowej (światłowstręt, krótkowzroczność, kurcz powiek). Wynika to z obejmowania procesów patologicznych warstwy nabłonkowej rogówki.

Jeszcze nie tak dawno ustalono przyczyny innej odmiany zmian dystroficznych w rogówce oka - obrzęk (nabłonkowo-śródbłonkowy lub pęcherzowy), które mogą być zarówno pierwotne, jak i wtórne.

Zmiany w tej postaci choroby rozciągają się na głębokie warstwy rogówki.

Warunkiem wstępnym rozwoju patologii jest:

  • dysfunkcja komórek nabłonka tylnego, a dokładniej - naruszenie ich funkcji barierowej, które występuje na tle zmian dystroficznych w jądrach;
  • zmniejszenie liczby komórek nabłonka tylnego (mniej niż 700 sztuk na 1 kw. mm.).

Przeprowadzenie lustrzanego badania biomikroskopowego zapewnia wykrycie początkowych zmian patologicznych, które istnieją nawet przy zewnętrznej przezroczystości rogówki i przy braku obrzęku. Dokładne badanie tylnej ściany rogówki w połączeniu z cienką diagnozą pozwala ustalić początek choroby i zwykłą biomikroskopię.

U zdrowej osoby komórki nabłonka tylnego są małe i niewidoczne. Jeśli liczba tych komórek maleje, pozostałe mają tendencję do pokrywania całej powierzchni rogówki, stąd ich kształt jest zaburzony (rozciągają się, stają się płaskie).

Zwiększone kilka razy komórki nabłonkowe są łatwo wykrywane w diagnostycznym badaniu rogówki. Wizualnie, dalsza powierzchnia rogówki przypomina spocone szkło (tak zwana "rogówka opadowa").

Leczenie patologii

Radykalne leczenie tej formy patologii nie zostało rozwinięte. Niemniej jednak, wcześniejsze wykrycie opadającej rogówki jako warunku wstępnego dla rozwoju dystrofii obrzękowej pomoże w odpowiednim czasie zaplanować działania terapeutyczne i chirurgiczne. Leczenie zmniejszy prawdopodobieństwo szybkiego postępu choroby i opóźni wynik nieprzyjemny przez długi czas.

Najczęściej osiąga się to przez zmniejszenie urazu nabłonka rogówki.

W tym celu przeprowadza się ekstrakcję zaćmy, wybierając optymalny model sztucznego soczewki lub inne metody leczenia (w zależności od współistniejących patologii).

Zwalniająca rogówka nie jest uważana za pierwszy etap choroby, ale jest uznawana za przedwzrost, tj. Stan, w którym potencjał komórek nabłonka tylnego jest już wyczerpany lub bliski temu. "Bieganie" patologii może wystąpić, gdy zniknie nawet niewielka liczba komórek, co jest całkiem możliwe w przypadku urazu, zabiegu chirurgicznego, zapalenia oka.

Leczenie dziedzicznej dystrofii rogówki

Przeprowadzana jest terapia objawowa, która obejmuje:

  • środki do poprawy trofizmu tkanek (taufon, retinol, solcoseryl, actovegin, itp.);
  • kompleksy multiwitaminowe;
  • lokalne krople zawierające witaminę.

Takie leczenie nie jest w stanie spowolnić postępu dystrofii rogówki, ale tylko eliminuje nieprzyjemne objawy. W przypadku wyraźnego upośledzenia funkcji wzrokowej wymagana jest interwencja chirurgiczna - poprzez lub warstwowa keratoplastyka. Optymalny efekt zapewnia przeszczep rogówki.

Niestety, dziedziczny stan dystrofii rogówki oka niesie ze sobą wysokie ryzyko ponownego rozwoju choroby nawet po przeszczepieniu tkanek dawcy. Często kilka lat po przeprowadzonej operacji powstają oznaki zmętnienia rogówki, podobne do początkowych.

Ich liczba stopniowo rośnie, a wzrok spada. Po 15 latach lub mniej, z reguły konieczna jest jeszcze jedna operacja, po której wizja powraca do dobrych wskaźników.

Terapia zwyrodnienia żylnego rogówki

W pierwszych stadiach choroby wykonuje się leczenie objawowe:

  • instalacja glukozy, gliceryny w celu usunięcia obrzęku z rogówki;
  • preparaty poprawiające trofizm tkanek;
  • witaminy.

Jeśli obrzęk obejmuje także nabłonkowe warstwy rogówki, środki terapeutyczne obejmują stosowanie kropli z antybiotykami, maści antybakteryjne, środki do przywracania i przyspieszenia regeneracji nabłonka.

Maści, a także specjalne soczewki kontaktowe mają nie tylko efekt terapeutyczny, ale także pełnią funkcję barierową, chroniąc korzenie nerwowe rogówki przed podrażnieniami i uszkodzeniami.

Pozytywna dynamika może zostać osiągnięta w trakcie sesji niskoenergetycznej laserowej stymulacji rogówki oka.

Jak powstrzymać chorobę, która grozi utratą wzroku? Dystrofia rogówki oka: leczenie

Dystrofia rogówki (keratopatia, degeneracja) - nieustannie ewoluująca, niezapalna choroba oczy, powodując zmętnienie rogówki.

Keratopatia zwykle występuje w wieku od dziesięciu do czterdziestu lat i prowadzi do zmniejszenia ostrości wzroku.

Dystrofia rogówki oka: rodzaje, przyczyny rozwoju

Mogą wywoływać różne czynniki pojawienie się keratopatii:

  • dziedziczność;
  • zmiany biochemiczne w ciele;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • urazy głowy i oczu;
  • procesy zapalne.

Rozróżnienie między pierwotną i wtórną degeneracją. Podstawowy - W większości przypadków dotyczy obu oczu jednocześnie. Choroba ta występuje w okresie dojrzewania, ale jest letargiczna i może pozostać niezauważona przez długi czas.

Wtórna keratopatia powstaje z powodu nieuleczalnego zapalenia błony naczyniowej, sklerytów i innych chorób.

W zależności od miejsca urazu rogówka oka, rozróżnij:

Endotelial dystrofia, która powoduje śmierć komórek w nabłonku tylnym w obszarze rogówki.

Nabłonek dystrofia. Z ich powodu w oku pojawia się duża liczba cyst.

Rodzaje zrębu degeneracja, która są podzielone na 4 typy:

  • Dystrofia Grenuva. Choroba jest dziedziczna, postępuje powoli, dotyka obu oczu, centralna część narządu widzenia staje się mętna.
  • Dystrofia Shinder. Choroba dziedziczna, ale rozwija się, gdy dochodzi do naruszenia metabolizmu tłuszczów w organizmie.
  • Dystrofia Dimer. Mętności wyglądają jak oddzielne punkty, które później łączą się w obszerne plamy.
  • Keratoconus, odkształca środkową część rogówki pod naciskiem płynu wewnątrzgałkowego. Objawy rogówki pojawiają się niemal natychmiast.

Zdjęcie 1. Oko z objawami rogówki. W przypadku choroby rogówka oka przyjmuje kształt stożkowy.

  • Dystrofia membrana Bowmana, odnosi się do chorób dziedzicznych, jej pierwsze objawy pojawiają się nawet w dzieciństwie. Na membranie powstają szare zmętnienia, zagęszczane w środku.

Ważne! Wszystkie formularze może płynąć na zupełnie różne sposoby. Szybkość uszkodzenia rogówki i zmniejszenie widzenia będą się różnić w zależności od ciężkości choroby.

Dystrofia rogówki

Dystrofia rogówki jest zbiorem odziedziczonych, stale postępujących stanów patologicznych, które nie są zapalne i, jako zaszczepione, uderzają jednocześnie w oba oczy.

Wynikiem tej patologii jest naruszenie przezroczystości rogówki, która nie jest wynikiem żadnych patologii układowych. Ta patologia w większości przypadków jest autosomalna dominująca i występuje w okresie noworodkowym. Wiele różnych zmian w narządach wzroku może świadczyć o obecności i rozwoju tego patologicznego stanu, dlatego też przeprowadza się szczegółowe badanie całej rodziny w celu odpowiedniego rozpoznania patologii, a pacjentowi poddaje się odpowiednie i terminowe leczenie.

Aby odpowiednio zdiagnozować rodzaj dystrofii, należy dokładnie ustalić miejsce jej dyslokacji w tkance rogówki. Rogówka jest przednim idealnie przezroczystym obszarem gałki ocznej, która nie przenosi naczyń włosowatych krwi i składa się z pięciu warstw.

W rogówce rozróżniaj następujące warstwy:

  1. Nabłonek - zewnętrzna warstwa, która chroni oko przed uszkodzeniem mechanicznym;
  2. Membrana Bowmana jest drugą warstwą na zewnątrz, wspierającą zewnętrzną warstwę ochronną;
  3. Zrąb składający się z keratocytów i składnika składającego się w 95% z tkanki rogówki jest głównym składnikiem tkanki rogówki, zapewniając jej przezroczystość.
  4. Gęsta powłoka Descemet to warstwa podążająca za zrąbem, która również przenosi obciążenie ochronne;
  5. Śródbłonek jest warstwą najbardziej wewnętrzną, składającą się z pojedynczego rzędu komórek, które kontrolują krążenie płynu między rogówką a komorą przednią.

Dostarczanie krwi przez rogówkę ma wiele cech. Warstwa nabłonka otrzymuje tlen z otoczenia, to znaczy, że nie musi być dostarczany z krwią. Dlatego przy długotrwałym chodzeniu w obiektywie lub podczas snu, gdy oczy są zamknięte przez dłuższy czas, zmniejsza się utrzymanie tej tkanki oka tlenem. Substancje odżywcze wnikają do tkanek rogówki poprzez sieć naczyń krwionośnych.

Jak można klasyfikować dystrofię rogówki

Istnieje wiele odmian tej patologii, ale wszystkie mają podobne objawy i są podobne w skargach pacjentów, aw konsekwencji muszą być traktowane tak samo. Pewna dystrofia jest spowodowana naruszeniem pewnej części ludzkiego genomu. Na którym konkretnym miejscu wystąpiła awaria, można to wyjaśnić, jedynie poprzez przeprowadzenie analizy genetycznej. Istnieją jednak czynniki, które przyczyniają się do przyspieszenia jego przepływu. Są to powszechne ogólnoustrojowe choroby autoimmunologiczne, przebieg stanu zapalnego w organizmie o różnej etiologii, dziedziczności.

Dystrofie rogówki różnicują się w odmiany odpowiadające warstwom rogówkowym, w których powstają, a mianowicie:

  1. Nabłonek;
  2. Dystrofie błony Bowmana;
  3. Stromal;
  4. Pre-klasa;
  5. Endotelial.

Ponadto rozróżnij również:

  1. Pierwotna (wrodzona) dystrofia. Anomalia tego rodzaju, dziedziczona jako wrodzona dystrofia rogówki, przechwytuje oba oczy i charakteryzuje się powolnym postępem. Sprowokowanie tej patologii może być naruszeniem procesu rodzenia płodu. W związku z tą patologią obniżenie poziomu widzenia może nastąpić tylko do trzydziestu lub czterdziestu lat. Najczęstszą postacią tego patologicznego stanu jest keratoconus. Patologia ta nie jest ostrą postać zapalnej i występuje w postaci przewlekłej choroby degeneracyjne, które charakteryzuje się tym, że w wyniku zmian patologicznych w strukturze łączenia białka kolagenu, która tworzy stromy, to jest bardzo cieńsze. Jest też typowe dla niej, że rogówka zmienia kształt, stając się stożkiem. prowadzi to do odkształcenia optyczne rogówki i tworzenia i rozwoju następujących warunkach patologicznych - krótkowzroczności i astygmatyzmu, co z kolei zmniejsza ciężkość widzenia pacjenta.
  2. Wtórne (nabyte) dystrofie. Mają w zasadzie jeden znak (jedno oko jest narażony na nich), i są prowokowane przez ogólnoustrojowych autoimmunologicznych procesów patologicznych, uszkodzenie tkanek zapalnych oczu, chirurgia, jaskra wrodzona, niedobór witamin, wyjątkowo mała ilość wydzielanego płynu łzowego, oparzenia twardówki lub spojówki. Często nabyta dystrofia rogówki może towarzyszyć zaćmom lub być spowodowana zabiegami chirurgicznymi w celu jej wyeliminowania.

Objawy tej patologii

Po raz pierwszy zwyrodnienie rogówki może ujawnić się już w wieku dziesięciu następujących objawów:

  • Zespół bólu lub uczucie obcej materii w oku. Jest to związane z erozją warstwy wierzchniej.
  • Hyperemia oczu.
  • Strach przed światłem.
  • Mimowolne i niekontrolowane łzawienie.
  • Spadek poziomu widzenia związany z obrzękiem rogówki, a co za tym idzie, jego zmętnieniem.

Dystrofia rogówki może być również spowodowana następującymi przyczynami:

  • Dziedziczność.
  • Zmiana podstawowych wskaźników biochemicznych.
  • Choroby autoimmunologiczne.
  • Zmiany neurotroficzne.
  • Oddziaływania o charakterze traumatycznym.
  • Konsekwencje zapalenia.

Diagnoza

Konieczne jest dokładne zbadanie pacjenta, u którego występują objawy dystrofii rogówki. Konieczne jest ustalenie przedziału czasowego pochodzenia patologii, jej etiologii. Specjalista tej patologii jest różnicowany przez doświadczonego okulistę podczas biomikroskopii i szczegółowe badanie przy użyciu urządzenia okulistycznego, takiego jak lampa szczelinowa.

Podczas mikroskopii i laboratoryjnego wykrywania składu nacieku wyizolowanego z rogówki z jego obrzękiem spowodowanym patologią, taką jak dystrofia rogówki, zostaje wyjaśniony jej jakościowy skład. Analizy są takimi parametrami, jak obecność i ilościowe wykrywanie fosfolipidów, cholesterolu i tłuszczów obojętnych. Obecność wyżej wymienionych składników przemawia za tym, że pacjent ma historię nieprawidłowości układowych lub istotnych anomalii metabolicznych lub hormonalnego tła.

Leczenie

Promieniowanie laserowe rogówki

W zależności od tego, jaki typ dystrofii rogówki wykryto u biorcy, przepisano go i przeprowadzono następujące leczenie:

  • Objawowe. Leki, które poprawiają odżywianie przez rogówkę albo mające właściwości keratoprotektornymi w formie żeli, maści lub krople do stosowania miejscowego ( „Taufon”, „Balarpan” „Vit APOS”, „Emoksipin”, „Aktovegin” żel „Solcoseril”) i szczególnego witaminy złożone leki do stosowania doustnego ("kompleks luteinowy" i inne). Gdy obrzęk wpływa warstwę nabłonka stosowanych antybiotyków w postaci kropelek chloramfenikolu ( „”, „Tobrex”, „Floksal”).
  • Fizjoterapeutyczny (elektroforeza, napromieniowanie rogówki laserem). Niestety, metody te są skuteczne tylko we wczesnych stadiach choroby, a przy bardziej rozległych zmianach w późnych stadiach dają jedynie chwilową ulgę.
  • Warstwowa lub przez keratoplastykę. Ta operacja jest wskazana, gdy dystrofia rogówki dotyka już głębokich warstw jej tkanki. W takim przypadku lekarz wykonuje eektomię zajętej rogówki, która nie może już wykonywać swoich funkcji i zastępuje ją tkanką dawcy. W większości przypadków operacja powiodła się i bez powikłań rogówka odzyskuje przejrzystość i przywraca w pełni swoje właściwości i funkcje. Czasami jednak dochodzi do nawrotów choroby, a u niektórych pacjentów istnieje potrzeba powtórnej keratoplastyki.
  • Sieciowanie (fotopolimeryzacja). Ta innowacyjna metoda radykalnego leczenia dystrofii rogówki, wraz z keratoplastyce, który od dawna jedyną metodą operative leczenia stanu chorobowego, jest minimalnie inwazyjny i jest przeprowadzana z wykorzystaniem najnowszych high-tech. Operacja ta jest bardzo skuteczna w przypadku keratokonu, a także w przypadku dystonii nabłonka i śródbłonka rogówki o dowolnej etiologii. procedurę do podłączenia sieciowania kolagenu białka rogówki jest stosunkowo młody, został zaproponowany przez niemieckich okulistów, który kierował znany w swojej dziedzinie, prof Seyler w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Od tego czasu sprawdził się, ponieważ fotopolimeryzacja została pomyślnie przeprowadzona u dużej liczby pacjentów (ponad 10 000). Istotą sieciowania jest to, że włókna kolagenowe, które tworzą zrębu, są połączone ze sobą przez dodatkowe połączenia mostkowe powodu łącznego oddziaływania fotouczulacza ryboflawiny i intensywnego promieniowania UV. Ze względu na tworzenie dodatkowych wiązań chemicznych pomiędzy poszczególnymi włóknami kolagenowymi, tworzą one jedną wysokowydajną strukturę szkieletową, zwiększając siłę tkanki rogówki z trzech do sześciu razy. Procedura ta nie zmusza pacjenta do pozostania w szpitalu przez długi czas, ponieważ jest on z powodzeniem przeprowadzany w warunkach ambulatoryjnych. Pacjent przeprowadza ociekowa znieczulenia, a następnie przeprowadza ectomy środkowej karty nabłonka rogówki w celu zwiększenia przepuszczalności podłoża dla środka fotouczulającego. Następnie około trzydzieści minut następuje nasycenie tkanek ryboflawiną, a następnie kolejne trzydzieści minut rogówka zostaje poddana promieniowaniu ultrafioletowemu o niskiej intensywności. Procedura nie powoduje bólu u odbiorcy. W okresie pooperacyjnym przez kilka dni pacjent powinien nosić miękką soczewkę kontaktową i prowadzić profilaktyczne leczenie przeciwbakteryjne i regenerujące. Po takiej interwencji w 98% przypadków nie tylko zatrzymanie postępu choroby, jednak w 65% przypadków występuje regresji stanu chorobowego, przy jednoczesnym wzroście ostrości widzenia. Opisana procedura częściowo lub całkowicie usuwa objawy charakteryzujące taki anomalny stan jak dystrofia rogówki, usuwając przyczynę nieprzyjemnych wrażeń - obrzęk.

Środki zapobiegawcze podejmowane w celu uniknięcia takiej dolegliwości jak dystrofia rogówki:

  • Codzienna dieta pacjenta musi zawierać cały niezbędny zestaw pierwiastków śladowych i witamin.
  • Konieczne jest ścisłe przestrzeganie reżimu dnia, szczególną uwagę należy zwrócić na pełny sen, który powinien trwać co najmniej osiem godzin.

Dystrofia (zwyrodnienie) rogówki

Dystrofia (zwyrodnienie, keratopatia) rogówki jest chorobą przewlekłą, która opiera się na naruszeniu ogólnych lub lokalnych procesów metabolicznych.

Natura dystrofia rogówki mogą być różne :. rodzinę czynniki genetyczne, autoimmunologiczne, uszkodzenie biochemiczne, neurotroficzne zmiany, skutki zapalenia i uszkodzenia itp Począwszy odnośnik może pozostać nieznane. Wyizolować dystrofię pierwotną i wtórną rogówki.

Rodzinna dziedziczna dystrofia rogówki

Pierwotna dystrofia rogówki jest zwykle obustronna. Wśród nich główne miejsce zajmują rodzinne zwyrodnienia dziedziczne. Choroba zaczyna się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania, bardzo powoli postępuje, tak że może pozostać niezauważona przez długi czas. Czułość rogówki stopniowo zmniejsza się, nie występują oznaki podrażnienia oka i zmiany zapalne. W badaniu biomikroskopowym po raz pierwszy ujawniono bardzo delikatne zmętnienia w centralnej części rogówki, które wyglądają jak małe guzki, plamki lub paski. Patologiczne wtrącenia w rogówce są najczęściej zlokalizowane w powierzchniowych warstwach podścieliska, czasem podnabłonkowego. Nabłonek przedni i tylny, a także elastyczne błony rogówki nie ulegają zmianie. Obwodowe części rogówki mogą pozostać przezroczyste, nie ma nowych naczyń. W ciągu 30-40 lat zauważalny jest spadek widzenia, nabłonek rogówki zaczyna się zmieniać. Okresowe słuchanie nabłonka powoduje bolesne odczucia, światłowstręt, kurcz powiek.

Różne rodzaje dziedzicznych dystrofii rogówki różnią się od siebie główną formą i lokalizacją zmian ogniskowych w rogówce. Znane są węzły tkane, plamiste, kratowe i mieszane. Dziedziczny charakter tych chorób ustalono na początku ubiegłego wieku.

Na Ukrainie iw Rosji patologia ta występuje rzadko (rzadziej niż w innych krajach europejskich).

Leczenie rodzinnych dziedzicznych dystrofii jest objawowe. Przypisać krople witaminy i maści, preparaty poprawiające odżywianie rogówki: balarpan taufon, adgelon, emoxipin, etad retinol, żel solcoseryl, aktovegin; Wewnątrz wziąć multiwitaminy. Leczenie zachowawcze nie zatrzymuje postępu choroby. Jeśli widzenie jest znacznie zmniejszone, wykonywana jest warstwa lub przez keratoplastykę. Najlepszym wynikiem optycznym jest przeszczepienie rogówki. Rodzinna dziedziczna dystrofia jest jedynym rodzajem patologii rogówki, która wznawia się po transplantacji dawcy. Po 5-7 latach od operacji w przezroczystym przeszczepie na obwodzie pojawiają się pojedyncze guzki lub płaty zmętnień, takie same jak w rogówce. Ich liczba powoli rośnie, stopniowo pogarsza się wzrok. Po 10-15 latach konieczne jest wykonanie przeszczepu rogówki, który w większości przypadków jest dobrze ustalony, zapewniając wysoką ostrość wzroku.

Dystrofia nabłonka rogówki nabłonka (śródbłonka)

Nabłonka (śródbłonka) dystrofię rogówki (synonimy: obrzękowe, nabłonkowe, śródbłonkowe, nabłonkowe, śródbłonkowe, pemfigoid, głębokie dystrofię), mogą być zarówno pierwszorzędowe, jak i wtórnej. Przez długi czas przyczyna tej choroby pozostawała nieznana. Obecnie nie ma się wątpliwości co do tego, który występuje podstawowy edematous rogówki niewydolność dystrofia, gdy funkcja bariery spodniej warstwy rzędów komórek nabłonka powodowane przez zmiany zwyrodnieniowe w komórkach i ich krytyczne niewielkiej ilości (mniej niż 500-700 komórek na 1 mm2).

Biomikroskopia lustrzana może ujawnić subtelne zmiany początkowe, gdy rogówka jest nadal przezroczysta i nie ma obrzęku. Można je zdiagnozować za pomocą normalnej biomikroskopii, jeśli dokładnie obejrzysz tylną powierzchnię rogówki w cienkiej lekkiej sekcji. Normalnie komórki nabłonka tylnego rogówki nie są widoczne, ponieważ są bardzo małe. Gdy liczba komórek jest znacznie zmniejszona, pozostałe komórki spłaszczają się i rozciągają, aby pokryć całą tylną powierzchnię rogówki. Wielkość komórek wzrasta 2-3 razy, dzięki czemu można je już zobaczyć za pomocą biomikroskopii. Tylna powierzchnia rogówki staje się jak zamglone szkło. Zjawisko to nazywa się okapnik rogówki (rogówka guttata). Obecnie nie ma sposobu, aby radykalnie zmienić ten stan, ale wczesne wykrycie prekursorów zbliżającym się choroby pozwala zaplanować leczenie chorób współistniejących, takich jak wybrać metodę ekstrakcji zaćmy, najbardziej sparing tylną powierzchnię rogówki, zrezygnować z wprowadzenia sztucznej soczewki (lub znaleźć odpowiedni model), a bardzo ważne jest, aby zlecić najbardziej doświadczonemu chirurgowi przeprowadzenie operacji. Wykluczając lub redukując uraz komórek nabłonka tylnego rogówki, możliwe jest opóźnienie rozwoju zwyrodnienia obrzęku na kilka miesięcy lub lat.

Obecność objawów rogówki nie wskazuje jeszcze na początek choroby (rogówka jest przezroczysta i nie jest zagęszczona), ale wskazuje, że funkcjonalność komórek nabłonka rogówki jest zbliżona do tych ograniczających. Wystarczy utracić niewielką liczbę komórek, aby utworzyć nieprzykryte wady. Może to przyczyniać się do chorób zakaźnych, stłuczeń, urazów, zwłaszcza operacji kawitacyjnych.

W przypadkach, gdy szczeliny pojawiają się między komórkami nabłonka tylnego rogówki, płyn wewnątrzgałkowy zaczyna impregnować zręby rogówki. Obrzęk stopniowo rozprzestrzenia się z tylnych warstw na całą rogówkę. Jego grubość w środku może wzrosnąć prawie 2 razy. To znacznie zmniejsza ostrość widzenia, ponieważ ciecz rozszerza płytki rogówkowe, w wyniku czego naruszona jest ich ścisła kolejność. Później zwyrodnienie obrzęku rozciąga się na przedni nabłonek rogówki. Staje się szorstki, pęcznieje w postaci pęcherzyków o różnych rozmiarach, które łatwo odrywają membranę Bowmana, pękają, odsłaniając zakończenia nerwowe. Występuje wyraźny zespół rogówki: ból, uczucie obcego ciała, światłowstręt, łzawienie, kurcz powiek. Dlatego dystrofia nabłonka przedniego jest ostatnim etapem obrzęku zrogowaciałego rogówki, który zawsze rozpoczyna się od warstw tylnych.

Stan warstwy komórek w nabłonku tylnym rogówki jest zwykle taki sam w obu oczach. Jednakże obrzęk rogówki rozwija się najpierw w oku, który został poddany urazowi (w domu lub chirurgicznie).

Leczenie obrzękowej dystrofii rogówki jest początkowo objawowe. Przypisz leki przeciwobrzękowe w zakrapianach (glukoza, gliceryna), a także krople witaminy i produkty poprawiające rogówkę troficzną (balarpan, glemocom, karnozyna, taufon). Gdy obrzęk osiąga nabłonek rogówki, jest wymagane, aby dodać środki przeciwbakteryjne w postaci kropli i maści i roztworu oleju tokoferolu solcoseryl żelu, maści, witamina aktovegina poprawy regeneracji nabłonka. Preparaty na maść i medyczne soczewki kontaktowe służą jako rodzaj bandaży dla rogówki, chronią otwarte zakończenia nerwów przed zewnętrznymi podrażnieniami, łagodzą ból.

Dobry efekt terapeutyczny zapewnia niskoenergetyczna laserowa stymulacja rogówki przez nieostry promień lasera helowo-neonowego.

Leczenie zachowawcze zapewnia jedynie tymczasowy pozytywny efekt, dlatego jest okresowo powtarzane, gdy pogarsza się stan rogówki.

Radykalna metoda leczenia polega na częściowej keratoplastyce. Przeszczep dawcy w 70-80% przypadków, jest przezroczysta, pozwala na poprawę ostrości widzenia i ma działanie terapeutyczne w pozostałej swojej własnej obręczy grudkami wywołanymi rogówki, która może być półprzezroczysta, lecz jej powierzchnia gładka, obrzęk długość. Już po 1-2 miesiącach rogówki dawcy i biorcy "mają taką samą grubość.

Długo istniejące nabłonka (śródbłonka) dystrofia rogówki, zwykle w połączeniu ze zmianami zwyrodnieniowymi w siatkówce, więc nawet jeśli dawca przeszczepu doskonała przejrzystość nie może liczyć na większość wysokiej ostrości wzroku: jest w przedziale 0,4-0,6.

Wtórna dystrofia nabłonka (śródbłonka) rogówki powstaje jako komplikacja operacje jamy ustnej, urazy lub oparzenia.

Objawy kliniczne pierwotnego i wtórnego zwyrodnienia zrogowaciałego rogówki są bardzo podobne, ale istnieją również znaczne różnice. Jedno oko zwykle choruje. Przyczyną powstałego obrzęku jest zawsze trauma domowa, przemysłowa lub chirurgiczna. Główną różnicą jest to, że obrzęk rogówki występuje w ograniczonym obszarze w zależności od miejsca kontaktu z czynnikiem traumatyzującym, a wokół tego obszaru znajdują się zdrowe komórki nabłonka z rogówki, zdolne do zastąpienia defektu.

Poprzez defekt w warstwie komórek nabłonka tylnego płyn wewnątrzgałkowy penetruje zręby rogówki. Miejscowy obrzęk stopniowo dociera do warstw powierzchniowych i nabłonka przedniego. W przypadkach, gdy ognisko patologiczne nie znajduje się w centrum rogówki, ostrość wzroku może się nieznacznie zmniejszyć. Wraz z pojawieniem się dystrofii pęcherzowej przedniego nabłonka, podrażnienie gałki ocznej występuje w sektorze patologicznego skupienia, bólu, światłowstręcia, łzawienia i kurczu powiek.

Leczenie przebiega tak samo, jak przy pierwotnej dystrofii rogówki. Obrzęk zaczyna zmniejszać się po 7-10 dniach, gdy rana rogówki leczy. W drugorzędowej postaci dystrofii możliwe jest całkowite wyleczenie zmiany i zniknięcie obrzęku. Wymaga to inny okres czasu - od jednego do kilku miesięcy, w zależności od gęstości komórek i powierzchni tylnej uszkodzenia nabłonka, a także szybkości gojenia ran rogówki łącznie.

W przypadku, gdy ciało obce, na przykład element podtrzymujący sztuczną soczewkę, okresowo dotyka tylnej powierzchni rogówki, obrzęk wzrasta, a bóle wzrastają, pomimo jakichkolwiek środków terapeutycznych. W takim przypadku musisz albo przymocować soczewkę (przyszytą do tęczówki), albo usunąć, jeśli jej konstrukcja jest niedoskonała.

Stały (stały) kontakt elementu podtrzymującego soczewkę nie powoduje edemicznej dystrofii rogówki i nie wymaga jej eliminacji, o ile nie istnieją inne powody. Przy stałym kontakcie, gdy wspornik soczewki jest zamknięty w bliźnie rogowej i tęczówce, nie ma żadnych nowych uszkodzeń nabłonka rogówki, w przeciwieństwie do sytuacji z cyklicznie powtarzającymi się kontaktami.

Wtórne zwyrodnienie rogówki może pojawić się w oku za pomocą sztucznej soczewki, gdzie nie ma kontaktu między korpusem soczewki lub jej części podporowych a rogówką. W tym przypadku usunięcie soczewki nie daje efektu terapeutycznego, ale przeciwnie, będzie dodatkowym urazem chorej rogówki. Nie "karaj" soczewki, jeśli nie jest ona "winna" za wystąpienie obrzęku rogówki. W tym przypadku należy szukać przyczyn wtórnej dystrofii edemicznej w traumatycznym charakterze samej operacji.

Pod wpływem wyżej wymienionych środków medycznych może dojść do wyzdrowienia, jednak w miejscu obrzęku zawsze występuje mniej lub bardziej gęste zmętnienie. W ciężkich przypadkach, gdy opuchnięte dystrofia rogówki rejestruje wszystkie lub centrum i leczenie zachowawcze przez długi czas nie daje wynik pozytywny, dokonać poprzez subtotalnej keratoplastyce, ale nie wcześniej niż 1 rok po zabiegu lub urazu oka. Im mniejsza rogówka jest zgrubiona, tym większa nadzieja na korzystny wynik operacji.

Zwyrodnienie czułości rogówki

Zwyrodnienie rogówki to powolne powiększanie się zmętnienia powierzchni oczu niewidomych lub niedowidzących.

Dystrofia rogówkowa rogówki rozwija się kilka lat po ciężkim zapaleniu tęczówki i owrzodzeń w oczach, oślepiona jaskrą lub ciężkimi obrażeniami. Zmętnienie występuje na tle zmienionej wrażliwości rogówki, zmniejszenia ruchomości gałki ocznej i zmniejszenia procesów metabolicznych w oku. Wraz z narastającą atrofią aparatu mięśniowego pojawiają się mimowolne ruchy gałki ocznej (oczopląsu). Zmętnienia są powierzchowne w obszarze muszli Bowmana i przedniego nabłonka. Zręby rogówki i tylnych warstw pozostają przezroczyste. Zmiany zaczynają się na obrzeżach rogówki na wewnętrznych i zewnętrznych krawędziach i powoli rosną, przemieszczają się do środka w obrębie otwartej szczeliny ocznej w postaci poziomo położonej wstążki. Z góry, gdzie rogówka pokrywa powieka, zawsze pozostaje przezroczysta. Zmętnienia są rozmieszczone nierównomiernie, mogą występować wyspy z przezroczystą powierzchnią rogówki, ale z czasem również się zamykają. Zwyrodnienie soczewkowe charakteryzuje się odkładaniem się soli wapiennych, dzięki czemu powierzchnia rogówki staje się sucha i szorstka. Dawno temu takie zmiany, cienkie płytki zrogowaciałego nabłonka, zaimpregnowane solami, mogą samodzielnie oderwać się. Przekroczenie przerostu soli szkodzi błony śluzowej powieki, dlatego należy je usunąć.

Szorstkie zmętnienia i złogi soli w rogówce powstają na tle wyraźnych powszechnych zmian troficznych w ślepym oku, co może prowadzić do subatrofii gałki ocznej. Zdarzają się przypadki, gdy złogi wapienne powstawały nie tylko w rogówce, ale również w przewodzie naczyniowym oka. Występuje kostnienie w naczyniówce.

Takie oczy można usunąć, a następnie wykonać protezę kosmetyczną. W oczach z widzeniem szczątkowym wykonuje się powierzchowną keratektomię (cięcie mętnych warstw) w strefie optycznej rogówki (4-5 mm). Nagie powierzchnia jest pokryta nabłonku wzrasta wraz z nienaruszonej górnej części rogówki i może być przez kilka lat, aby być przezroczysta, jeżeli pacjent regularnie zasypuje kropli wspomagające odżywianie rogówki i określa maści hamujących nabłonka keratynizacji.

Dystrofia rogówki u dzieci, w połączeniu z fibrydoplastycznym zapaleniem tęczówki i zaćmy, jest charakterystyczna dla choroby Stilla (zespół Stilla). Oprócz triady objawów ocznych występuje zapalenie wielostawowe, powiększenie wątroby, śledziony i węzłów chłonnych. Po kuracji przeciwzapalnej w leczeniu zapalenia tęczówki i jamy brzusznej przeprowadza się ekstrakcję zaćmy. Kiedy zmętnienia rogówki zaczynają zamykać strefę centralną, zdecyduj się na wykonanie keratektomii. Leczenie choroby podstawowej wykonuje terapeuta.

Degeneracja krawędzi (zwyrodnienie) rogówki

Degeneracja rogówki (zwyrodnienie) rogówki zwykle występuje na dwojgu oczach, rozwija się powoli, czasem przez wiele lat. Rogówka staje się cieńsza w pobliżu rąbka, powstaje wada o kształcie sierpa. Neowaskularyzacja jest nieobecna lub jest nieistotna. Dzięki wyraźnemu ścieńczeniu rogówki jego sferyczność ulega pogorszeniu, ostrość widzenia jest zmniejszona, pojawiają się miejsca ektazji i istnieje groźba perforacji. Konwencjonalne leczenie lekami ma jedynie tymczasowy efekt. Radykalną metodą leczenia jest marginalny przeszczep rogówki metodą warstwa po warstwie.

Dystrofia rogówki oka: przyczyny, objawy, leczenie

Dystrofia rogówki oka - nie jest chorobą zapalną o progresywnym charakterze, najczęściej wpływają zarówno oczy, bez szkody dla innych systemów. Charakteryzuje się stałą utratą przejrzystości rogówki i jasność widzenia. Wśród dystrofii rogówki wyizolowanych pierwszorzędowych (wrodzona) i wtórne (przejmowana). Cechy charakterystyczne dla dystrofii pierwotnych są dziedziczny charakter choroby zaczyna się w dzieciństwie i dotyka obu oczu. Nie ma żadnych oznak zapalenia w organizmie. Temperatura mętnienia są wyśrodkowane własne rogówki powłoki symetrii w stosunku do drugiego oka. Przyczyny Niedożywienie może służyć jako: predyspozycje genetyczne, które są przesyłane w sposób autosomalny dominujący. Zaburzenia metaboliczne, zwłaszcza bezbarwne, tłuszcze i kwasy. Autoimmunologiczne i choroby zapalne. Jak traumatyczne uszkodzenia oka.

Struktura i funkcja rogówki

Rogówka jest przednią częścią włóknistej torebki gałki ocznej.

1) Nabłonek. Chroni rogówkę przed fizycznymi atakami.
2) Membrana Bowmana. Pełni funkcję wsparcia nabłonkowego.
3) Stroma. Najgrubsza warstwa rogówki. Składa się z keratocytów.
4) Powłoka Discemet. Pełni funkcję ochronną.
5) Śródbłonek. Służy jako granica między rogówką a przednią komorą oka. Krąży płyn oka.

Rogówka ma naczynia krwionośne, aby rozpocząć procesy patologiczne i łatwo następować powoli, ale istnieją liczne unerwienie z pierwszej gałęzi nerwu trójdzielnego.

1) Wspieranie.
2) Optyczny.

Klasyfikacja dystrofii

Dystrofie nabłonkowe rogówki

Meesmena Duchenne'a. Odnosi się do podstawowej Dystrofia dotyka zarówno oczy, jest już widoczne we wczesnym dzieciństwie. W związku z przerwanym polisacharydu obmen.Klinicheski objawia się wiele torbieli, który po przeniesieniu zmętnienie rogówki zgęstnieje. Pacjent odczuwa obecność ciał obcych, niekontrolowanego rozerwania, lęk przed światłem.

Dystrofie błony

Dystrofia Bickmana. Odnosi się do podstawowych typów dystrofii, przejawiających się we wczesnym dzieciństwie. Na błonie mnożą się włókna kolagenu, pojawiają się kieszenie nieprzezroczystości, które mają tendencję do blizny. Klinicznie objawia się w postaci utraty wzroku, zaczerwienienia spojówki, strachu przed światłem słonecznym. Ma skłonność do remisji.

Dystrofia zrębu

- Dystrofia Schindera. Odziedziczony przez autosomalny dominujący typ, oboje oczu są dotknięci procesem. Pierwsze manifestacje zaczynają się na granicy pierwszej i drugiej połowy życia. Naruszony metabolizm tłuszczu, który objawia się w postaci złogów cholesterolu. W centralnej części rogówki znajduje się zmętnienie, które składa się z cząstek przypominających kryształ.

- Dystrofia Grenuva. Odnosi się do dziedzicznych dystrofii. Pojawia się w okresie dojrzewania, dotyczy to obu oczu. Przebieg choroby jest powolny. Klinicznie centrum ujawnia zmętnienie przypominające płatki śniegu. Występuje z powodu naruszenia hialinowego metabolizmu.

- Dystrofia Dimerowa. Pojawia się na granicy pierwszej i drugiej połowy życia, przed początkiem postępu erozji, wykrywane jest uszkodzenie zrębu. Klinicznie przejawia się dynamicznym obrazem, punkt mętnie łączy się tworząc cienkie włókna w postaci siatki. Jest to spowodowane naruszeniem metabolizmu amyloidu. Występuje gwałtowny spadek widzenia. Proces może być dwukierunkowy lub jednokierunkowy.

- Keratoconus. Jest to choroba niezapalna, która zmienia środkową część rogówki, przekształcając ją w kształt stożka. Odnosi się do dziedzicznych patologii, jest przenoszona przez autosomalny typ dominujący. Ma charakter dwustronny. Zaczyna się w wieku dojrzewania. Klinicznie podścielisko przerzedza się, a stożkowaty kształt wybrzusza się w centrum rogówki.

Dystrofie śródbłonka

Odnosi się do rzadkich objawów dystrofii, proces obejmuje warstwę śródbłonka, która jest rozcieńczona. W rezultacie pojawia się obrzęk rogówki. Ma charakter dziedziczny, pojawia się zaraz po urodzeniu. Upośledzenie wzroku zależy od ciężkości uszkodzenia. Kolor rogówki nabrał szaro-niebieskiego odcienia.

Współistniejąca patologia

Częstym towarzyszącym towarzyszem dystrofii rogówki jest zespół nawracającej erozji. Przejawia się w licznych erozjach, które mają bolesny charakter.

- ból podczas otwierania oczu po snu,
- światłowstręt,
- niekontrolowane łzawienie.

- substytuty łez,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Wtórna dystrofia rogówki

- Zwyrodnienie guzkowe Salzmana. Jednostronny proces, który jest spowodowany długim przebiegiem zapalenia rogówki. Klinicznie, nabłonek w podstawie zrębu jest tworzony przez formacje sferoidalne mające wygląd korony. Powstają, zwykle na zmiany bliźniąt.

- Pierścień Kaiser Fleischer. Przejawia się w chorobie Wilsona, ze względu na osadzanie się miedzi w ciele. Charakteryzuje się złotą koroną na tylnej powierzchni rogówki wzdłuż obwodu. Chorobie Wilsona towarzyszą upośledzone funkcje wątroby i układu nerwowego w postaci zaburzeń psychicznych. Zwyrodnienie neurotoksyczne. Charakteryzuje się pojawieniem obrzęku rogówki z powodu utraty czułości. Zmniejsza się regeneracja i pojawia się wiele erozji. Przyczyny mogą służyć jako przedłużone zapalenie rogówki, traumatyzacja nerwu trójdzielnego, przedawkowanie miejscowych środków znieczulających. Proces ten może przebiegać od urodzenia z wysoką wrażliwością na ból. Klinicznie objawiający się pojawieniem się wysięku w centrum rogówki, drugi traci połysk, jest erodowany, pokryty szorstkością. Wizja jest znacznie zmniejszona.

Wiek dystrofia rogówki

- Łuk łuku. Jeden z najczęstszych objawów dystrofii w starszym wieku, związany z hiperlipoproteinemią. Pojawia się w postaci obwodowego wyjaśnienia rogówki, na którą składają się złogi lipidowe. Proces jest dwustronny, ale czasami może być jednostronny, na przykład w patologii tętnicy szyjnej.

- Pas kończyny Vigta. Dwustronny proces, który objawia się w postaci cienkiego białego sierpa od strony skroni lub nosa. Istnieją dwa rodzaje tej choroby, jeśli istnieje granica między kończyną a sierpem, czy też nie.

Diagnostyka

W celu prawidłowej diagnozy dystrofii należy określić jej lokalizację w skorupach rogówki. Konieczne jest wyjaśnienie przedziału czasowego wystąpienia choroby, przeprowadzenie pełnej anamnezy życia w celu wykrycia etiologii. Wykonaj obiektywne badanie rogówki za pomocą lampy szczelinowej. Zwykle rogówka ma całkowicie przezroczystą powierzchnię z błyszczącą warstwą powierzchniową. To wymaga analizy laboratoryjnej nacieku, który wypływa z rogówki, ujawnia jej skład komórkowy. Przeprowadzono analizę fosfolipidów, cholesterolu i tłuszczów. Obecność może mówić o obecności zaburzenia metabolicznego lub stanu hormonalnego.

Leczenie dystrofii

Leczenie dystrofii obejmuje terapeutyczne metody leczenia mające na celu poprawę metabolizmu, dostarczanie witamin, przywrócenie właściwości regeneracyjnych rogówki. I metody chirurgiczne, które są głównie używane do usuwania i zastępowania patologicznego miejsca. W zależności od rodzaju dystrofii kompleks leczenia ulegnie zmianie.

1) Leczenie objawowe: leki są stosowane w celu poprawy rogówki troficznej lub mają właściwości chroniące kerat. Obejmują one różne maści, krople, żele. Użyj również specjalnych kompleksów witaminowych. Zastosowanie środków przeciwbakteryjnych jest wskazane, gdy uszkodzona jest nabłonkowa warstwa rogówki.
2) Terapia fizjoterapeutyczna w leczeniu jest stosowana tylko we wczesnych stadiach choroby. W późnym stadium może dać tymczasowe złagodzenie stanu. Należą do nich naświetlanie promieniami laserowymi rogówki i elektroforezy.

Lista leków stosowanych w leczeniu dystrofii:

1) Glikozaminoglikany - glekomin, balarpan, adelon. Są strukturalne cząstki rogówki.
2) Przeciwutleniacze - Emoksypin 1% 1 k. 3 razy dziennie. Normalizuj procesy metaboliczne.
3) Taufon 4% na 1k. 3 razy dziennie. Jest to kompleks witaminowy stosowany do przyspieszania procesów metabolicznych.
4) Etaden 1 k. 3 razy dziennie. Poprawia regenerację rogówki.
5) Cytochrom C, 25% 1 kb 3 razy dziennie, w celu poprawy oddychania i metabolizmu rogówki.
6) Retinol 3,44% 1 k. 5 razy dziennie, aby poprawić metabolizm.

Interwencje chirurgiczne

- Keratoplastyka. Rozróżnij warstwę i przejście. Ta interwencja jest wykonywana przez włączenie głębokich warstw rogówki w procesie patologicznym. Wykonuje się ektomię martwiczej cząstki rogówki i zastępuje ją rogówką dawcy. Rezultatem takiej operacji może być całkowite przywrócenie funkcji rogówki, ale nie wyklucza się nawrotu choroby, gdy wymagana jest powtórna keratoplastyka.

- Crossling. Przeprowadza się go z uszkodzeniami warstwy nabłonkowej lub śródbłonkowej rogówki. Istotą metod jest dodanie dodatkowych wiązań między włóknami kolagenowymi tworzącymi rogówkę. Osiąga się to dzięki białku ryboflawiny i promieniowaniu ultrafioletowemu rogówki. W rezultacie siła rogówki zwiększa się kilkakrotnie. Ta operacja nie tylko może zatrzymać proces zwyrodnienia rogówki, ale także nadać mu charakter regresywny, a następnie przywrócić funkcje uszkodzonych skorup. Ta procedura jest całkowicie bezbolesna, przeprowadzana na zasadzie ambulatoryjnej.

Dystrofia rogówki oka

Dystrofia (keratopatia, zwyrodnienie) rogówki jest dziedziczną, obustronną, niezapalną, często postępującą zmianą, prowadzącą do zmętnienia rogówki, niezwiązaną z innymi chorobami ogólnoustrojowymi. Większość zwyrodnień rogówki to choroby autosomalne dominujące, które występują po urodzeniu. Wszystkie warianty dystrofii mogą objawiać się w szerokim zakresie różnych zmian, dlatego dla prawidłowej diagnozy pokazano badanie wszystkich członków rodziny.

Klasyfikacja

W zależności od umiejscowienia wrodzonego zwyrodnienia w strukturze rogówki, typy dystrofii rogówki dzielą się na:

1. Dystrofie nabłonkowe (śródbłonkowe): zwyrodnienie błony podstawnej nabłonka i zwyrodnienie meshemany nabłonka młodzieńczego. Taka dystrofia rogówki występuje, gdy funkcja bariery komórek nabłonka tylnego jest niewystarczająca lub zbyt mała.

2. Dystrofia błony Bowmana: dystrofia Thiela-Bencka, dystrofia Flight-Bucklera.

3. Dystrofia stromu: siatka, ziarnisty, krystaliczny Schneider, ziarnisty-krata Avellino, cętkowany, przedkemowy, centralny obłok podobny do chmury Francois, dystrofia tylna amorficzna.

4. Dystrofia śródbłonka: dystrofia Fuchsa, dystrofia wsteczna polimorficzna, dziedziczna dystrofia śródbłonka.

Chociaż różnorodność typów dystrofii rogówki jest duża, wszystkie powodują identyczne dolegliwości i zwykle wymagają takiego samego leczenia. Różnica polega na tym, że każdy rodzaj dystrofii powstaje w wyniku uszkodzenia pewnego ludzkiego genu, który można określić jedynie za pomocą złożonej analizy genetycznej.

Objawy dystrofii rogówki

Z reguły pierwsze objawy tej choroby pojawiają się w wieku 10-40 lat. Dystrofia rogówki charakteryzuje się następującymi objawami:

1. Ból i uczucie obcego ciała w oczach. Objaw ten związany jest z uszkodzeniem - erozją (uszkodzenie warstwy przykrywającej) rogówki.

3. Zmniejszone widzenie, które jest nieodłączne we wszystkich typach dystrofii rogówki. Przyczyny utraty wzroku - obrzęk rogówki, naruszenie przejrzystości. Z czasem wizja wciąż maleje.

Przyczyny pojawienia się dystrofii rogówki mogą być różnorodne i są powodowane przez różne czynniki: dziedziczne, biochemiczne, autoimmunologiczne, zmiany neurotroficzne, traumy, konsekwencje procesów zapalnych, itp. Początkowa część zmiany dystroficznej rogówki może pozostać nieznana.

Dystrofia rogówki i jej leczenie

Dystrofia rogówki - grupa patologii przejawiająca się zaburzeniami troficznymi i zmianami w budowie rogówki oka. Wynik dystrofii rogówki jest zazwyczaj nieodwracalnym, często postępującym zmniejszeniem ostrości wzroku.

Powody, dla których mogą powodować dystrofię rogówki, stwardnienie: dziedziczna predyspozycja, choroby autoimmunologiczne, neurotroficzne zmiany skutki urazu, zapalenie rogówki, operacje montażu w soczewkach wewnątrzgałkowych, etc. W niektórych przypadkach ustalenie początkowego związku patologicznego procesu nie mogą być..

Klasyfikacja

Dystrofie rogówki dzieli się na pierwotne i wtórne. Zasadniczymi dystrofiami pierwotnymi są z reguły choroby dziedziczne, wtórne - powstałe w wyniku pewnych procesów patologicznych w rogówce oczu. W zależności od dominującego uszkodzenia niektórych struktur rogówki rozróżnia się różne typy dystrofii rogówki. Definicja rodzaju dystrofii jest możliwa tylko na podstawie wyników specjalnych badań (badanie patomorfologiczne, analiza genetyczna).

Wideo naszego specjalisty

Objawy

Pomimo różnorodności dystrofii rogówki ich objawy są na ogół podobne. Najczęściej występuje zespół rogówki, który obejmuje uczucie obcego ciała w oku, tkliwość, zaczerwienienie błony śluzowej oka, łzawienie, światłowstręt. Przegrana oka w większości przypadków, obustronna. Objawy zapalenia rogówki zwykle nie występują, ale mogą pojawić się w przypadku wtórnej infekcji. Charakteryzuje się obrzękiem rogówki, naruszeniem przejrzystości, pogorszeniem ostrości wzroku. Pacjenci mogą narzekać na pojawienie się światła patrząc na źródło światła, nietolerancję światła.

Innym objawem dystrofii rogówki jest pogorszenie widzenia w godzinach porannych bezpośrednio po przebudzeniu, ze stopniową poprawą widzenia do wieczora. Wynika to z faktu, że podczas snu w tkankach rogówki gromadzi się wilgoć, która po odparowaniu częściowo odparowuje z powierzchni rogówki, powodując częściowy powrót do zdrowia w ciągu dnia.

Diagnoza choroby

Aby ustalić rozpoznanie dystrofii rogówki, należy przeprowadzić dokładne badanie narządu wzroku. Po zbadaniu ujawnia się obrzęk i zgrubienie rogówki oka, naruszenie przejrzystości. Potwierdzenie rozpoznania i określenie typu dystrofii umożliwia badanie mikroskopowe.

Leczenie dystrofii rogówki

W leczeniu zmian dystroficznych rogówki oka stosuje się leki, fizjoterapię i laseroterapię, noszenie soczewek kontaktowych i zabiegi chirurgiczne.

Krople do oczu

Zachowawcze metody leczenia są skuteczne tylko w początkowej fazie choroby i dają efekt tymczasowy, dlatego wymagają okresowych powtórzeń. Te sposoby obejmują zastosowanie różnych czynników, które przyczyniają się do przywrócenia integralności tkanki rogówki i chroni je przed działaniem czynników (prowokowanie keratoprotektorov) zwilżenie powierzchni rogówki krople, maści środki obkurczające śluzówkę. Należą do nich Taufon, Korneregel, Balarpan, Vit-A-Pos, Solkoseril, Taufon i inne.

Inne metody

Aby przyspieszyć odbudowę rogówki i zmniejszyć bolesność, może być zalecane stosowanie specjalnych terapeutycznych miękkich soczewek kontaktowych. W niektórych przypadkach dobry efekt zapewnia leczenie laserowe (np. Laserowa stymulacja rogówki).

Operacje

Pojedyncze traktowanie rodnik dystrofię rogówki przenika keratoplastyki (przeszczepu rogówki), w którym zakażonej tkanki rogówki jest usuwana, a na ich miejsce, tkanka dawcy przeszczepia (przeszczepu). Niestety, zabieg chirurgiczny nie gwarantuje, że dystrofia rogówki nie pojawi się ponownie po pewnym czasie, ponieważ patologiczne czynniki nie są eliminowane i nadal wpływają na tkanki oka. W takim przypadku może być konieczne wielokrotne przeszczepienie rogówki. Więcej informacji o transplantacji rogówki w naszej klinice >>>

Zalety Moskiewskiej Kliniki Okulistycznej

Wracając do naszej kliniki, każdy pacjent ma zapewnioną troskliwą postawę, indywidualne podejście do leczenia, diagnostykę jakościową i leczenie chorób oczu przy użyciu najbardziej efektywnych nowoczesnych technik.

Moskwa Klinika Oko jest w pełni wyposażony w najlepszych przykładów nowoczesnego sprzętu diagnostycznego z wiodących światowych producentów, który pozwala szybko i bardzo precyzyjnie zidentyfikować drobne zmiany w rogówce, dając w początkowym stadium choroby. Wczesna diagnoza pozwala wybrać najbardziej skuteczne sposoby leczenia dystrofii i utrzymać wzrok pacjenta na dłuższą metę.

Stosujemy wszystkie znane metody leczenia tej choroby - od leków i fizjoterapii po keratoplastykę. Zwracając się do nas, możesz być pewien wysokiego wyniku leczenia i uzyskania maksymalnej możliwej wizji!

Uznani specjaliści światowego poziomu, profesorowie i doktorzy nauk, posiadający rozległe praktyczne doświadczenie, pracują w Moskiewskim Państwowym Konserwatorium. Klinika odbiera jeden z najbardziej miarodajnych ekspertów w leczeniu pacjentów z różnymi zaburzeniami rogówki, uznanym liderem w dziedzinie transplantacji przez rogówkę, profesor, doktor nauk medycznych Alexey Y. Slonimsky. Operację prowadzi również chirurg najwyższej kategorii, naczelny lekarz kliniki Tsvetkov Siergiej Aleksandrowicz, który z powodzeniem przeprowadził ponad 12 tysięcy operacji o różnych kategoriach złożoności.

Leczenie dystrofii rogówki jest długim procesem, wymagającym regularnego badania i ciągłego leczenia. Aby poprawić jakość leczenia w klinice, istnieje zarówno całodobowy, jak i całodobowy szpital, który przyjmuje pacjentów przez siedem dni w tygodniu w godzinach od 9:00 do 21:00, bez dni wolnych.

Koszt leczenia

Koszty leczenia polega testów diagnostycznych, objętość manipulacji terapeutycznych i procedur (np girudoterapii), która dla każdego pacjenta określa się na podstawie rodzaju i ciężkości dystrofia, dynamika procesu muszą pozostać w szpitalu etc. Indywidualne podejście pozwala osiągnąć maksymalny efekt terapeutyczny, aby zachować widzenie pacjenta.

Jeśli masz jakieś pytania, możesz poprosić o nie naszych specjalistów za pomocą formularza opinii na stronie internetowej lub telefonicznie w Moskwie 8 (499) 322-36-36 (codziennie od 9:00 do 21:00).

Google+ Linkedin Pinterest