Siatkówka oka: jak leczyć oderwanie?

Ta patologia widzenia jako oderwanie siatkówki jest uważana za jedną z najpoważniejszych, ponieważ bez odpowiedniego leczenia jest ona obarczona całkowitą utratą wzroku. Wszelkie problemy z siatkówką wymagają pilnej operacji.

Jak ustalić problem na czas i jak nie zapobiegać jego wystąpieniu, omówimy szczegółowo poniżej.

Co to jest?

Oderwanie siatkówki to oddzielenie siatkówki od błony naczyniowej i nabłonka barwnikowego. W rezultacie siatkówka przestaje działać normalnie, co prowadzi do gwałtownego spadku ostrości wzroku.

Zwykle siatkówka jest ściśle przymocowana do obwiedni naczyniowej, która ją karmi, a jeśli występują jakiekolwiek problemy, przestaje otrzymywać wystarczającą ilość pokarmu, więc pojawia się oderwanie.

Eksperci twierdzą, że w większości przypadków oderwanie występuje u osób w średnim i starszym wieku, znacznie rzadziej u małych dzieci.

Oderwanie siatkówki dzieli się na trzy typy:

  1. Regmatogenny. Występuje z powodu pojawienia się pęknięcia na powierzchni siatkówki. Rhegmatogenous oderwanie cechą ludzi krótkowzrocznych, jak również dla tych w wieku od trzydziestu pięciu do siedemdziesięciu pięciu lat (w tym czasie nie są nieodwracalne zmiany związane z wiekiem ciała szklistego). Siatkówka jest przerzedzona w miejscach dystrofii na obrzeżach dna oka. Czasami mogą pojawić się szczeliny, ponieważ ciało szkliste zaczyna się oddzielać od siatkówki, a zatem siatkówka pęka. Poprzez pęknięcia pod nim może osuszyć ciecz wewnątrzgałkową, pod działaniem którego siatkówka zaczyna złuszczać się z błony naczyniowej.
  2. Trakcja. Kiedy zaczną pojawiać się gęste szwy między siatkówką a ciałem szklistym, które powstają w wyniku obecności różnych chorób. Szczeliny kurczą się i rozciągają siatkówkę, co prowadzi do oderwania.
  3. Exudative. Ten rodzaj oderwania nazywany jest również surowym. Oderwanie następuje z powodu gromadzenia się płynu wewnątrzgałkowego w przestrzeni podsiatkówkowej. Może się tak zdarzyć z różnych powodów, z których głównymi są problemy z naczyniami siatkówki lub rozerwanie błony naczyniowej.

Przyczyny

Przyczyny oderwania siatkówki zależą od jej rodzaju.

Remotogenic

Tak więc odwarstwienie siatkówki powstaje z takich powodów, jak:

  • Dystrofia obwodowa siatkówki z obecnością cienkich obszarów.
  • Krótkowzroczność wysokiego i średniego stopnia.
  • Powikłania po usunięciu zaćmy.
  • Rozcieńczenie ciała szklistego, oderwanie membrany.
  • Choroby genetyczne (zespół Sticklera, homocystynuria i inne).
  • Zapalenie i infekcja tylnego odcinka oka.
Proces odrywania siatkówki

Trakcja

Oderwanie trakcji powstaje w wyniku pojawienia się gęstych spawów. Ich pojawienie się wywołuje takie poważne choroby i urazy, jak:

  • Cukrzyca.
  • Niedokrwistość sierpowata.
  • Rany oczu i ich kontuzje.

Exudative

Przyczyny wydzielania wysiękowej siatkówki:

  • Wrodzone anomalie (coloboma naczyniówki i nerwu wzrokowego, witreoretinopatia i tym podobne).
  • Zapalenie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, sarkoidoza, zapalenie twardówki i tym podobne).
  • Choroby zakaźne (kiła, gruźlica itd.).
  • Problemy z nerkami.
  • Choroby onkologiczne.
  • Powikłania po operacji na oczach.
  • Choroby ogólnoustrojowe.
Zmiany w położeniu warstw siatkówki

Informacje ogólne

Najczęstsze przyczyny odrywania siatkówki:

  • Problemy z zaburzeniami krążenia;
  • Infekcje wirusowe;
  • Stres;
  • Nadmierna aktywność fizyczna;
  • Urazy oczu.

Objawy

Objawy odwarstwienia siatkówki są bardzo charakterystyczne, dlatego trudno jest pomylić je z innymi chorobami.

Osoba, która ma oderwanie siatkówki, skarży się na pojawienie się "zasłony" przed jego oczyma, i nie znika, jeśli pocierasz oczy lub krople kroplówki w nich. Kolejnym charakterystycznym symptomem są rozbłyski, muchy i błyskawice. W przypadku, gdy oderwanie występuje w obszarze centralnym, pogarsza się widzenie, obiekty znajdujące się przed oczami są zniekształcone. Pole widzenia może być zawężone.

W ten sposób dana osoba widzi, kiedy siatkówka się odrywa

Po odłączeniu człowiek nie odczuwa żadnego bólu.

Jeśli oderwanie występuje w obszarach peryferyjnych, ostrość wzroku może się nie zmienić, a jeśli jest całkowita, powoduje znaczne pogorszenie jakości widzenia.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować oderwanie siatkówki, konieczne jest szczegółowe badanie. W tym celu okuliści stosują trzy rodzaje technik:

  1. Standardowe metody (perymetria, tonometria, vidiometria, biomikroskopia, oftalmoskopia i badanie zjawisk entopowych).
  2. Specjalne metody (ultradźwięki w trybie B i metody elektrofizjologiczne).
  3. Metody diagnostyki laboratoryjnej (badanie moczu i krwi na obecność wirusa HIV, żółtaczki i kiły).

Oftalmoskopia jest jedną z najlepszych metod diagnozowania odwarstwienia siatkówki. Dzięki niemu możesz szybko zidentyfikować problem i rozpocząć leczenie. Tylko okulista wie dokładnie, co pokazuje dna oka.

Leczenie

Odwarstwienie siatkówki wymaga natychmiastowego zabiegu chirurgicznego, dlatego krople do oczu, gimnastyka, pigułki i środki folk nie pomogą.

Nie próbuj samodzielnie rozwiązywać problemu, im więcej czasu stracisz, tym bardziej niebezpieczne. Jeśli oderwanie pojawiło się mniej niż dwa miesiące temu, wtedy dana osoba ma znacznie większą szansę przywrócenia widzenia. Jeśli minie więcej czasu, operacja jest trudniejsza, a odzyskanie jej zajmuje więcej czasu. Lekarze twierdzą, że im więcej czasu minęło od oderwania, tym bardziej nerwowe komórki receptora umierają, a mniej szans na przywrócenie wzroku.

Operacje chirurgiczne, które służą do oderwania siatkówki, mają na celu stworzenie kompletnej siatkówki siatkówki w naczyniówce.

  1. Pozaszpitalne operacje. Wykonuje się je od strony sklerotycznej powłoki (czyli od zewnątrz), uszczelki umieszcza się w miejscach pęknięć, które zbliżają siatkówkę do naczyniówki.
  2. Operacje endovitration. Są to operacje wykonywane w oku. W takim przypadku można usunąć pasma z tkanki łącznej lub ciała szklistego.
  3. Operacje hipertermiczne i hipotermiczne. Są one wykonywane w przypadku obwodowych płaskich rozwarstwień.

Po interwencji chirurgicznej pacjent powinien być obserwowany u okulisty dwa razy w roku. Ponadto zaleca się specjalne kursy leczenia produktami leczniczymi.

Komplikacje

Powikłania, które mogą wystąpić w okresie pooperacyjnym:

  • Infekcja infekcji.
  • Oderwanie naczyniówki.
  • Wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe.
  • Brak równowagi mięśni oka.
  • Opuchlizna górnej powieki.
  • Strabismus.

W okresie kilku tygodni lub nawet miesięcy implant może być odsłonięty, zmiany w okolicy plamki, zmniejszenie widzenia, zaćma.

Zapobieganie

Ludzie, u których zdiagnozowano wysokiej krótkowzroczności lub umiarkowanych zmian patologicznych w dnie lub siatkówki, zaleca się co najmniej raz w roku, aby zdać egzaminy przez okulistę.

Osoby zagrożone powinny unikać nadmiernego wysiłku fizycznego, podnoszenia ciężarów. Ponadto zaleca się unikanie ciosów i urazów głowy i oczu.

Wideo

Wnioski

W przypadku odwarstwienia siatkówki problem powinien zostać zidentyfikowany tak szybko, jak to możliwe. Dlatego musisz uważnie i ostrożnie leczyć zdrowie oczu. Jest to szczególnie ważne w przypadku osób, których współistniejące schorzenia mogą prowadzić do oderwania siatkówki.

Dowiesz się o ludowych metodach leczenia odwarstwień siatkówki w tym materiale.

Przyczyny, rodzaje, cechy rozpoznania i leczenia odwarstwienia siatkówki

Laski i szyszki odgrywają kluczową rolę w percepcji wzrokowej. Wraz ze śmiercią oko staje się niezdolne do rozróżnienia fal świetlnych wnikających w nie. Dlatego uszkodzenie fotoreceptorów zawsze prowadzi do całkowitej lub częściowej utraty wzroku.

Wraz z oderwaniem siatkówki komórki nerwowe giną, dzięki czemu dana osoba może oślepnąć. Najczęściej rozwija się częściowa ślepota u pacjentów, w której wypada część pola widzenia odpowiadająca obszarowi przywiązania. Do tej pory nie ma technologii, które mogłyby przywrócić funkcje siatkówki, więc utrata wzroku jest nieodwracalna.

Należy zauważyć, że wiązka siatkówki nie prowadzi do natychmiastowej ślepoty. Człowiek traci wzrok stopniowo, przez kilka dni. Terminowe opieka medyczna pomaga zapobiegać dalszemu oderwania i siatkówki z powrotem na swoje miejsce, a śmierć fotoreceptorów jest zatrzymany, a wizja zachowane.

Dlatego w przypadku braku przywiązania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Im wcześniej pacjent otrzyma pomoc - tym bardziej ma szansę uratować wzrok.

Przyczyny odwarstwienia siatkówki

Choroba charakteryzuje się oderwaniem siatkowej skorupy i nagromadzeniem się pod nią płynu podsiatkówkowego. W wielu przypadkach występują nieciągłości, których pojawienie się komplikuje przebieg choroby.

Jakie są przyczyny odwarstwienia siatkówki? Patologia może wystąpić z powodu urazów, nadmiernego wysiłku fizycznego, stresu, chorób wirusowych i zakaźnych. Często rozwija się na tle istniejącej choroby okulistycznej. Zmiany dystroficzne i zwyrodnieniowe w błonie siatkowej powodują jej przerzedzenie i pęknięcia, które następnie prowadzą do jej oderwania.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju patologii:

  • Osiowe krótkowzroczność w wysokim stopniu. W przypadku krótkowzroczności obserwuje się wzrost przedniej tylnej części gałki ocznej. W tym przypadku tkanki oka są rozciągnięte, co negatywnie wpływa na stan błony siatkowej. Jest cieńsza, zmiany zwyrodnieniowe stopniowo się rozwijają. Naturalnie osłabiona siatkówka staje się niezwykle wrażliwa i łatwo złuszcza. Więcej o przyczynach i leczeniu krótkowzroczności wysoki stopień →
  • Choroby powodujące zmiany naczyniowe i zwyrodnieniowe w dnie oka. Ludzie z nadciśnieniem, cukrzycą i patologiami naczyniowymi często rozwijają angio-i retinopatie. Siatkówka częściowo traci swoje funkcje, tworzy krwotoki itp. Wszystko to stwarza dogodne warunki do rozwoju oderwania. Również pojawienie się patologicznych wrodzonych i nabytych przyczynić dystrofii siatkówki (szczególnie w ślimakowych torów typu i kostki brukowej).
  • Interwencje operacyjne na oczy.W niektórych przypadkach błona siatkowa złuszcza się na wcześniej operowanym oku. Przyczyną może być nieostrożna trakcja podczas operacji lub powikłań pooperacyjnych. Jednym z nich jest krwawienie obrzękowe, które charakteryzuje się nagromadzeniem krwi w przestrzeni nadnamiotowej. Taki stan może spowodować całkowitą utratę wzroku.
  • Okres ciąży i porodu.Choroba najczęściej dotyka kobiety w ciąży z krótkowzrocznością i kobietami w ciąży. Podczas prób kobieta silnie się napina, z powodu której istnieje ryzyko oderwania siatkówki podczas porodu. Aby temu zapobiec, wszystkie kobiety w ciąży powinny regularnie odwiedzać okulistę. Przy pojawieniu się pierwszych objawów laminacji siatkówki kobieta powinna natychmiast skonsultować się z lekarzem.

W zależności od rozmiaru oderwania powłoki siatki jest lokalna, wspólna, suma częściowa i całkowita. Na początku oderwanie jest małe i dotyka mniej niż jedną ćwiartkę (czwartą część) dna. W przypadku częściowego oderwania siatkówki patologiczny proces rozprzestrzenia się na trzy kwadranty, podczas gdy na cały dno wpływa cała suma.

Przez stopień mobilności odrywania siatkówki oka jest ruchoma (napady po dwóch dniach pozostawania w łóżku) i sztywnej (bez dopasowania) wygląd - płaski i pęcherzykowe.

Regmatogenny

Przedarciowego odwarstwienia tworzy znów, ze względu na jej rozerwania przezroczyste, przez które przecieka płyn z ciała szklistego. Zwykle występuje u osób z obwodową dystrofią błony siatkowej (torbielowatym, kratowym, siatkówkowym), powodując jej nadmierne przerzedzenie. Pęknięcie w dotkniętym obszarze może spowodować nagłe ruchy, upadki, nadmierne obciążenie fizyczne lub uraz czaszkowo-mózgowy. W niektórych przypadkach siatkówka pęka spontanicznie.

Trakcja

Oderwanie siatkówki trakcyjnej oka jest konsekwencją trakcji wynikającej z jej przylegania do błony szklistej ciała szklistego. Pomiędzy nimi powstają fibrynowe pasma lub nowo utworzone naczynia, które, przy skurczach ciała szklistego, chowają siatkową błonę. Oderwanie następuje dokładnie dzięki tym trakcjom.

Exudative

Rozwój wydzielania wysiękowego (surowiczego) nie jest związany z pęknięciami, wyciekiem płynów lub trakcją. Patologia pojawia się ponownie, ze względu na wejście wilgoci z naczyń naczyniówki, znajdującej się poniżej. Nagromadzony płyn przesuwa powłokę siatki, co powoduje jej złuszczanie.

Traumatyczne

Występuje z powodu urazów, w tym tych uzyskanych podczas zabiegów chirurgicznych. Siatkówka może złuszczać się bezpośrednio w chwili urazu, wkrótce po nim, a nawet po kilku latach.

Jakiego lekarza powinienem się skontaktować, jeśli podejrzewam oderwanie siatkówki?

Jeśli masz lękowe objawy wskazujące na oderwanie siatkówki, natychmiast skontaktuj się z okulistą. Chirurdzy witreoretinalni - specjaliści w dziedzinie chorób błony siatkowej, ciała szklistego i innych struktur tylnego odcinka oka, zajmują się leczeniem patologii.

W traumatycznego rozwarstwienie i urazowe uszkodzenie mózgu pacjenta wymaga pomocy innych specjalistów.. neurologów, chirurgów, uraz itp Osoby z nadciśnieniem tętniczym lub retinopatii cukrzycowej muszą poradnictwo Terapeuta, kardiolog lub endokrynologa. W przypadku współistniejących chorób pacjent jest wysyłany do odpowiedniego specjalisty.

Diagnostyka

Jak określić odwarstwienie siatkówki? Można podejrzewać patologię przez obecność charakterystycznych objawów, a mianowicie pojawienie się pioruna, błysków światła i całunów przed oczami.

  • Definicja ostrości wzroku z korekcją i bez pomiaru pól widzenia i ciśnienia wewnątrzgałkowego. Takie badanie pozwala nam uzyskać ogólne informacje o stanie analizatora wzrokowego i ujawnić pośrednie objawy odrywania błony siatkowej. W przypadku choroby ciśnienie wewnątrzgałkowe nieznacznie się zmniejsza, ostrość widzenia maleje, pojawiają się skostomy - czarne lub kolorowe defekty w polu widzenia.
  • Badanie dna oka. Wykonywane za pomocą oftalmoskopu lub lampy szczelinowej z soczewką o wysokiej dioptrii. Przed badaniem pacjent zaszczepiono kroplami, które rozszerzają źrenicę (Tropicamid, Cyclomed). Ponieważ w oftalmoskopii lekarz może wyraźnie zobaczyć oderwanie siatkówki, może natychmiast potwierdzić lub zaprzeczyć rozpoznaniu.
  • Optyczna koherentna tomografia (OCT). Ta metoda pozwala nie tylko zobaczyć powłokę siatki, ale także uzyskać jej warstwowy obraz. Po oderwaniu na tomogramie widać wiązkę siatkówki i jej występ w ciele szklistym.

Bardzo ważne jest, aby w porę dowiedzieć się, dlaczego występuje odwarstwienie siatkówki. Identyfikacja i eliminacja przyczyny patologii znacząco zwiększa szanse na wyzdrowienie i pomaga uniknąć ponownego rozwoju choroby. W tym celu pacjent może zostać przydzielony do konsultacji z powiązanymi specjalistami i dostarczeniem testów.

Leczenie

W przypadku wiązki siatkówki leczenie wykonuje się chirurgicznie. Celem operacji jest przywrócenie utraconego kontaktu między warstwami skorupy siatki i zablokowanie powstałych pęknięć.

Metody zewnątrzgałkowe

Operacje wykonywane są na powierzchni twardówki, bez penetracji gałki ocznej. Pieczętowanie wykonuje się zwykle u młodych pacjentów z fakichnymi oczami (które wcześniej nie usuwały soczewki). Metodę tę wybiera się za pomocą prostych oderwań i pęknięć skorupy siatki bliżej przedniego bieguna oka.

Rodzaje wypełnienia nadtwardówkowego:

Nie zaleca się wypełniania twardówkami w obecności witreoretinopatii proliferacyjnej, dużych pęknięć i oddziału reumatogennego. We wszystkich tych przypadkach lekarze preferują witrektomię.

Metody endowarowe

Leczenie witrektomią polega na usunięciu ciała szklistego, które wypełnia jamę gałki ocznej. Następnie osoba ta zostaje krótko wstrzyknięta specjalnymi substancjami, które naciskają membranę siatkową i przywracają ją na miejsce. Jako substytut ciała szklistego pacjentowi wstrzykuje się płynny silikon, powietrze lub inne substancje przeznaczone do tego celu.

Metody laserowe

Leczenie laminacji siatkówki za pomocą lasera odbywa się tylko w przypadku świeżych wad o małych wymiarach. Koagulacja laserowa obwodowa umożliwia lutowanie siatkowej powłoki i zapobieganie jej dalszemu odrywaniu. Metoda jest przeciwwskazana w lokalizacji zmian w obszarze plamki. Więcej informacji o koagulacji laserowej siatkówki →

Okres pooperacyjny

W okresie pooperacyjnym osoba powinna regularnie przyjmować leki przepisane przez lekarza prowadzącego. Przez pierwszy miesiąc pacjentowi nie wolno spać na brzuchu i przechylać (związać sznurówki, podnieść coś z podłogi). Nie można też podnosić przedmiotów o wadze większej niż 3 kg i myć włosy.

Aby uniknąć infekcji chorobami zakaźnymi w pierwszym miesiącu nie zaleca się odwiedzania miejsc publicznych. Od wędrówek po łaźniach sauny, solaria i baseny muszą być całkowicie opuszczone. Wchodząc na ulicę powinieneś nosić kapelusz i okulary przeciwsłoneczne wysokiej jakości. W późniejszym okresie pooperacyjnym należy unikać przedłużonej ekspozycji na światło słoneczne.

Ważne jest również unikanie ciężkiego wysiłku fizycznego i traumatycznych sytuacji. Osoba musi prowadzić zdrowy tryb życia, dobrze się odżywiać i nie pić alkoholu.

Odwarstwienie siatkówki podczas ciąży i porodu

Ryzyko oderwania siatkówki jest szczególnie wysokie u kobiet w ciąży z krótkowzrocznością o wysokim stopniu zaawansowania. Kobiety, które obrały skorupę z siatki, a także osoby z wysokim ryzykiem patologii, często zalecają poród przez cesarskie cięcie. Operacja wyklucza okres prób, który pozwala uniknąć niepożądanych konsekwencji.

Wszystkie kobiety w ciąży powinny regularnie przechodzić badania u okulisty. Terminowe badania pozwalają zauważyć wady w ciągu dnia i podjąć odpowiednie środki ostrożności.

Najbardziej skuteczną i bezpieczną metodą leczenia i zapobiegania chorobom jest koagulacja laserowa. Jeśli zabieg polepszy się po zabiegu, kobieta może rodzić naturalnie.

Konsekwencje

Jak już wspomniano, oderwanie błony siatkowej może doprowadzić do całkowitej lub częściowej utraty wzroku. Terminowa interwencja chirurgiczna pozwala uniknąć tego poważnego powikłania.

Jednak nawet późna operacja może zapobiec ślepocie. Jeśli oko nadal widzi lub przynajmniej rozróżnia światło - czasami można przywrócić wzrok na kilka miesięcy.

Zapobieganie

Osoby, u których występuje zwiększone ryzyko rozwoju choroby, nie są zalecane do uprawiania sportów siłowych i podnoszenia ciężarów. Ponadto muszą regularnie chodzić na badania profilaktyczne do okulisty. W przypadku wystąpienia objawów lękowych, osoba powinna natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Odwarstwienie siatkówki jest niebezpieczną chorobą okulistyczną, często prowadzącą do utraty wzroku. Choroba rozwija się w wyniku urazów, ciężkiego podnoszenia, operacji lub spontanicznie, bez wyraźnego powodu. Odszczepienia są częściej tworzone u osób z dystroficznymi zmianami dna oka, różnymi retinopatiami, krótkowzrocznościami wysokiego stopnia, u kobiet w ciąży i kobiet rodzących.

Najbardziej informatywnymi metodami diagnozowania patologii są oftalmoskopia i optyczna koherentna tomografia (OCT). W leczeniu tej choroby stosuje się pozaustrojową, endowirową i laserową technikę, w każdym przypadku metodę leczenia dobiera się indywidualnie. Z małymi oderwaniami wykonuje się wypełnianie twardówki lub koagulację laserem. W przypadku ciężkiego złuszczania i w przypadku współistniejących chorób preferowana jest witrektomia.

Choroba, której nie każdy zauważy. Stratyfikacja siatkówki oka: im bardziej niebezpieczna, tym leczenie

W okulistyce jedną z częstych i poważnych diagnoz jest wiązka siatkówki. Ta choroba jest nazywana retinoza.

Retin A - jeden z najważniejszych składników oka, pokrywa gałkę oczną od wewnątrz i składa się z 10 warstw, w związku z którym ma bardzo złożoną strukturę.

Główną funkcją siatkówki jest przekształcenie promieni świetlnych w impulsy nerwowe i ich późniejszy transfer do mózgu. Dla retinoschisis jest charakterystyczne gromadzenie się płynu między wieloma warstwami siatkówki, w wyniku czego następuje jego oderwanie.

Stratyfikacja siatkówki: co to jest, przyczyny rozwoju

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób, znane są następujące rodzaje retinoschis:

Jedyną przyczyną pierwotnego pakietu siatkówki jest nagromadzenie nadmiaru płynu między jego warstwami.

Może występować wtórna retinoschiza jest spowodowane pojawieniem się różnych nowotworów, zarówno złośliwe, jak i łagodne.

Czynniki ryzyka wiązki siatkówki są:

  • problemy z krążeniem krwi i układem sercowo-naczyniowym;
  • długi pobyt w stresujących warunkach;
  • infekcja o charakterze wirusowym;
  • dystrofia siatkówki (ścieńczenie jej warstw aż do całkowitego zniknięcia);
  • chirurgia pacjenta na oku;
  • nadmierne sporty, chroniczne zmęczenie;
  • ciąża;
  • cukrzyca;
  • krótkowzroczność;
  • różne uszkodzenia gałki ocznej.

Objawy

Znając główne oznaki choroby, łatwo będzie zidentyfikować naruszenie wzroku i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Najbardziej typowe objawy retinoschisis:

  • pojawienie się ciemnego całunu lub cienia w jednym z obszarów widzenia, a lokalizacja tego miejsca może się różnić w zależności od pozycji ciała i głowy;
  • pojawienie się małych czarnych kropek w polu widzenia, co samo w sobie wskazuje na krwawienie w ciele szklistym;
  • pojawienie się "błyskawicy", "płomieni", "iskier" z nagłym ruchem głowy. Szczególnie wyraźne są te wybuchy w pobliżu świątyń.

Zdjęcie 1. Ocellus w retinosis. Strzałka wskazuje miejsce, w którym występuje wiązka siatkówki.

W tym przypadku wszystkie objawy opisane powyżej, koniecznie towarzyszy ogólne zaburzenie widzenia. Pacjent widzi obiekty bardzo rozmyte, rozmyte i zniekształcone. Jeśli siatkówka uległa eksfoliacji stosunkowo niedawno, można zaobserwować poranne polepszenie jakości widzenia. Można to wytłumaczyć faktem, że płyn nagromadzony w warstwach siatkówki w ciągu dnia, w nocy, jest wydalany z dotkniętych obszarów.

Uwaga, proszę! Jednym z najstraszniejszych błędów na tym etapie jest przeniesienie wizyty do okulisty w celu dalszego badania, ponieważ tylko terminowe wykrycie choroby może zapobiec straszliwym konsekwencjom.

W górnej części gałki ocznej retinoschisis rozprzestrzenia się znacznie szybciej, niż w niższych. Wynika to z faktu, że ciecz, zgodnie z prawami fizyki, spływa, co prowadzi do oderwania siatkówki również w jej dolnych sekcjach. Wciąganie siatkówki w dolnej części oka jest również niebezpieczne, ponieważ jego pęknięcia nie będą widoczne, dopóki Dopóki nie rozprzestrzenią się na region centralny (plamkowy) gałka oczna.

Stopień nasilenia tych lub innych objawów zależy wyłącznie od rodzaju retinezji. Wyróżnia się następujące rodzaje pakietów siatkówki:

  • Wrodzony (młodzieńczy)

Głównym powodem występowania jest gen, który wchodzi w kontakt z chromosomem X, dlatego ten rodzaj retinezji jest związany z X.

W większości przypadków u chłopców pojawiają się objawy do 10 lat życia, Jednak w praktyce okulistycznej znane są wcześniejsze przypadki.

Dla tego typu retinoschis jest charakterystyczny powolna utrata wzroku aż do całkowitej utraty wzroku. Główne objawy są podobne do objawów opisanych powyżej, jednak rozpoznanie tej choroby jest skomplikowane ze względu na młody wiek pacjentów i ich niezdolność do dokładnego i wiarygodnego opisu zmian patologicznych, które występują.

  • Senile (degeneracyjny)

Występuje na tle ogólnego starzenia się, zmiany dystroficzne, ucisk funkcji ciała. Grupa ryzyka - osoby powyżej 45 lat, często prowadząc wyniszczającą pracę fizyczną. Opisane powyżej objawy nie są tak wyraźne i charakterystyczne, jak w przypadku wrodzonego oderwania siatkówki. Bardzo często choroba przebiega bezobjawowo i nie powoduje dyskomfortu, a jej rozpoznanie jest już pośmiertne.

Metody diagnozy

W celu jednoznacznego rozpoznania wiązki siatkówki wykonywane są następujące procedury:

  • Wizja (kontrola ostrości widzenia);
  • tonometria (oznaczanie ciśnienia śródgałkowego);
  • oftalmoskopia (ocena przezroczystości ośrodka optycznego gałki ocznej).

Zdjęcie 2. Proces tonometrii u mężczyzn za pomocą specjalnego urządzenia. Dane dotyczące ciśnienia w oku wyświetlane są na ekranie urządzenia.

W niektórych przypadkach diagnoza jest badanie ultrasonograficzne gałki ocznej, jak również elektroretinografia. Procedury te są przeprowadzane w celu bardziej szczegółowego wyjaśnienia stopnia funkcjonalności powłoki siatki.

Główne metody leczenia

Najbardziej skuteczne leczenie retinosis jest złożona metoda, łącząc zarówno leki, jak i procedury chirurgiczne. Leki mają przede wszystkim na celu poprawę procesu mikrokrążenia krwi, a także przyspieszenie procesów metabolicznych w powłoce siatki. Pacjentowi można przypisać:

  • Witaminy z grupy B. (kompleksy lub poszczególne witaminy) do przyspieszania procesów nerwowych (chlorek tiaminy, ryboflawina, vitakson, neurorubina);
  • leki przeciwpłytkowe. Są skierowane na przyspieszenie krążenia krwi w gałce ocznej (dipirydamol, pentoksyfilina, trental);
  • angioprotectors. Wspomaga gojenie naczyniówki (nicergolina, serion, tiotriazolin);
  • biologicznie aktywne dodatki.

Chirurgiczne metody leczenia retinoschisis obejmują witrektomia (usunięcie ciała szklistego) i koagulacja laserowa.

Rokowanie choroby

Prognoza jest silna zależy od etapu, na którym wykryto chorobę, skuteczność leczenia. Również prognoza zależy od rodzaju retinosis.

Postać dziedziczna jest najbardziej niekorzystne, a lekarze bardzo często przewidują całkowitą utratę wzroku wraz z wiekiem dziecka.

Nabyte oderwanie siatkówki praktycznie nie powoduje dyskomfortu pacjenta, ponieważ utrata wzroku u osób starszych jest często postrzegana jako coś naturalnego i rzadko jest rozpoznawana.

Przydatne wideo

Spójrz na wideo, które opisuje, czym jest wiązka siatkówki, przyczyny choroby, objawy.

Wniosek

Stratyfikacja siatkówki oka (retinoschisis) jest jedną z najniebezpieczniejszych chorób, połączone z narządem wzroku. Charakteryzuje go długie leczenie i niemożność pełnego wyzdrowienia. Jednak tej dolegliwości można zapobiec, regularnie odwiedzając regularne badania okulistyczne, a także unikając stresów i długotrwałego wyniszczającego wysiłku fizycznego.

Dlaczego siatkówka oka złuszcza się

Siatkówka oka jest strukturą składającą się z wielu włókien nerwowych, receptorów wizualnych (prętów i stożków), które pełnią funkcję pochłaniającą światło i nerwowo-mięśniową. Wiele skupisk nerwowych i naczyniowych może częściowo zrekompensować brak widzenia w zmianach patologicznych.

Na wyraźnym etapie choroby rozwija się całkowita utrata wzroku, powstają nieodwracalne zmiany w wizualnym centrum mózgu.

Zmiany patologiczne można prześledzić w krwotokach, urazach pourazowych, dziedzicznej patologii struktury układu naczyniowego i nerwowego.

U osób w podeszłym wieku przyczyną odrywania są zaburzenia zwyrodnieniowe i dystroficzne związane z zaburzeniami odżywiania i zaopatrzenia w krew na tle wtórnych chorób zwyrodnieniowych i dystroficznych. Podwyższone napięcie siatkówki powstaje w chorobie nadciśnieniowej z powodu zwiększonego ciśnienia wewnątrz małych naczyń włosowatych.

Przyczyny odwarstwienia siatkówki

Izoluj drugorzędny i pierwotny oderwanie. Forma pierwotna rozwija się z powodów regmatogennych. Drugorzędna postać jest wysiękową, pociągową.

Pojawienie się powyższych rodzajów nozologicznych jest spowodowane czynnikami prowokującymi:

  • Nieprawidłowości w budowie naczyń krwionośnych;
  • Krótkowzroczność;
  • Cukrzyca;
  • Choroba nadciśnieniowa;
  • Choroby zwyrodnieniowe dna oka;
  • Astygmatyzm;
  • Ciąża;
  • Operacje na oczach.

Przy rhegmatogennym oderwaniu siatkówki patologiczne uszkodzenie naczyń krwionośnych i włókien nerwowych stopniowo wzrasta. Krwotoki, obrzęk prowadzą do oddzielenia błon naczyniowych i siatkowatych. Podobne zmiany rozwijają się pod wpływem urazów czaszkowo-mózgowych (u sportowców, bokserów), z nadmiernym stresem fizycznym, okresowymi kryzysami nadciśnieniowymi. Takie odmiany są jedną z wielu traumatycznych opcji.

Eksdepcyjne warianty pojawiają się na tle niektórych chorób:

  • Guzy;
  • Okluzja;
  • Zapalenie;
  • Retinopatia cukrzycowa;
  • Niedokrwistość sierpowata;
  • Zatrucie, zatrucie.

W przypadku wysięku w oku pojawia się infiltracja, która zwiększa lokalne ciśnienie. Patologia prowadzi do rozwoju wtórnych chorób oczu - jaskry, zaćmy.

Traumatyczne typy odrywania powstają w wyniku urazu oka. Wyeliminowane tylko metodami operacyjnymi. Samoleczenie jest niemożliwe. Nie pomagaj i konserwatywnych środków.

Literatura naukowa wskazuje jeszcze jeden powód do oderwania siatkówki - defekty genetyczne. W praktyce ta odmiana występuje u kilku członków rodziny, ale lokalizacja nieprawidłowych genów nie jest ustalona.

Objawy złuszczania

Ludzie z wysokim stopniem krótkowzroczności często doświadczają reumatogennego dystansu. Objawy są związane z penetracją płynu z ciała szklistego przez łzy pod skorupą. Zwiększone ryzyko choroby u osób z wysokim stopniem krótkowzroczności jest spowodowane rozszerzeniem tkanek wewnątrzgałkowych. Rozciąganie siatkówki jest czynnikiem prowokującym prowadzącym do całkowitej utraty wzroku bez natychmiastowego leczenia.

Objawy wydzielania wysiękowego obserwuje się, gdy humor szklisty ulega zmianie, gdy tkanka łączna zakłóca normalne funkcjonowanie. Blizny rozciągają siatkówkę, zmieniają jej właściwości morfologiczne, ale nie dochodzi do pęknięć, pojawia się krwawienie, obrzęk tkanek.

Przy urazowej odmienności od strony błony naczyniowej, płyn gromadzi się nadmiernie z powodu uszkodzenia tętnic. Podobne zmiany morfologiczne wywołują guzy tkanek wewnątrzgałkowych.

W przypadku ciężkich objawów całkowitego oderwania - utrata wzroku, krwawienie, obrzęk wewnątrz oka, tylko interwencja chirurgiczna pomaga przywrócić wzrok.

Ważne jest, aby zidentyfikować wczesne objawy złuszczania:

  1. Wybuchy zlokalizowane w części kości skroniowej w okolicy chorego oka;
  2. Całun z uszkodzonej strony z ruchami głowy. Progresja prowadzi do zaostrzenia tego objawu, więc osoba stopniowo traci funkcję wzrokową;
  3. Nagromadzenie dużej liczby "much" jest główną manifestacją choroby. Tworzy się na tle krwotoków, prowadząc do pęknięcia siatkówki, obrzęku ciała szklistego.

Wymienione zmiany morfologiczne prowadzą do zmniejszenia ostrości wzroku. Patrząc na otaczające obiekty, osoba widzi zniekształcone, ruchome kontury. Kontury obiektu są rozmyte.

Podczas snu obrzęk zmniejsza się, gdy oko spoczywa. Wzrok poprawia się, więc pacjent wydaje się, że utrata funkcji wzrokowej wieczorem, jest wynikiem zmęczenia na cały dzień. Tymczasowy charakter utraty ostrości wzroku podczas progresji choroby prowadzi do trwałych objawów.

Gdy warunek nie może być stosowany środki folk i krople do oczu, dlatego, jeśli zidentyfikować pierwsze oznaki opisanej patologii, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Zaleca się ścisły odpoczynek w łóżku, aby zapobiec postępowi w ambulatoryjnych warunkach.

Metody diagnozowania oderwania siatkówki

Aby zapobiec utracie wzroku, wczesne objawy nozologii powinny być wykrywane w odpowiednim czasie. Oprócz objawów klinicznych do weryfikacji patologii stosuje się metody kliniczne i instrumentalne:

  1. Oftalmoskopia;
  2. Badanie ultrasonograficzne.

Oftalmoskopia pomaga wykryć obrzęk, krwotoki w dnie oka. Krajowi okuliści mają kilka metod diagnozy - pośrednia oftalmoskopia, soczewka trzech lusterek. Eksperci europejscy mają nieco szerszy arsenał metod.

Badanie ultrasonograficzne oka jest zalecane za pomocą mętnej soczewki. Niemożliwość oftalmoskopii w szklistych zmianach powoduje potrzebę alternatywnej diagnostyki za pomocą ultradźwięków.

W celu szybkiego diagnozowania oderwania, eksperci Światowej Organizacji Zdrowia zalecają tworzenie grup pacjentów o wysokim prawdopodobieństwie oderwania. Choroba często występuje u osób z ciężką krótkowzrocznością i nadciśnieniem tętniczym.

Ocena żywotności tkanek wewnątrzgałkowych do przewidywania możliwych zaburzeń patologicznych w przyszłości odbywa się za pomocą badań elektrofizjologicznych.

Współczesne metody diagnozowania oderwania siatkówki:

  • Tonometria wykazuje obniżenie ciśnienia śródgałkowego poniżej 16 mm. gt; str.
  • Perymetria - ujawnia odchylenia widzenia bocznego;
  • Badanie elektrofizjologiczne określa funkcjonalność nerwu wzrokowego, układu nerwowego;
  • Badanie ostrości wzroku;
  • Oftalmoskopia - pomaga uwidocznić obszary defektów w siatkówce;
  • Badanie ultrasonograficzne wykazuje objętość zniszczenia, zmętnienie soczewki i rogówki, które często łączone są z patologią.

Europejskie kliniki mają możliwość dokładnego zbadania stanu dna śródgałkowego. Takie wyposażenie pozwala nam na wczesną identyfikację patologii.

Leczenie odwarstwienia siatkówki - nowoczesne metody

Główną istotą leczenia pęknięcia siatkówki jest zamknięcie ubytku. W tym celu stosuje się kauteryzację laserową lub zimną ekspozycję. Pod wpływem procedur istnieje blizny wady. Integralność zostaje szybko przywrócona poprzez zawieszenie silikonowej uszczelki, aby przybliżyć kopertę naczyniową do odłączonej siatkówki.

Do interwencji chirurgicznej stosuje się następujące procedury:

  1. Koagulacja laserowa do przerzedzania i ograniczania miejsc złamań;
  2. Witrektomia - usunięcie zmienionego ciała szklistego, wprowadzenie płynnego silikonu, roztwór fizjologiczny. Aby poprawić właściwości płynów, perfluorowęglowodór stosuje się do przybliżenia błony naczyniowej do siatkówki;
  3. Okrągłe wypełnienie;
  4. Instalacja lokalnych pieczęci - z częściowym odłączeniem.

Wybór metody jest ustalany przez chirurga indywidualnie w oparciu o dane diagnostyczne, charakter przebiegu choroby u każdej osoby.

Środki ludowe do odwarstwienia siatkówki

Wraz z preparatami medycznymi i metodami operacyjnymi stosuje się środki ludowe, które poprawiają proces gojenia, ale nie można ich stosować do monoterapii patologii.

Miód zawiera wiele naturalnych substancji (mikroelementy, witaminy), enzymy, flawonoidy.

Badania kliniczne wykazują, że smarowanie oczu miodem prowadzi do normalizacji właściwości troficznych, gojenia uszkodzeń pourazowych, sprzyja resorpcji ognisk zapalnych.

Kompozycja zawiera leki przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, środki przeciwgrzybicze. W medycynie ludowej miód był stosowany do łagodzenia stanu zapalnego z oczu, w leczeniu zmian gruźliczych spojówki.

Miód dla oczu nie jest produktem, który zbierają pszczelarze. Tylko przy przemysłowej produkcji leków specjaliści mają możliwość stworzenia pożądanej formy medycznej. W tym celu firmy farmaceutyczne hodują specjalne pszczoły, w których miód jest wybierany w małych ilościach przez długi czas. Złożoność przygotowania preparatu określa wysokie koszty, ale koszty są uzasadnione jakością medyczną.

Uwaga, proszę! Jeśli siatkówka oka oderwała się, nie można samoleczenia. Małe szczeliny nie prowadzą do znacznej utraty wzroku, ale stopniowo zwiększa się rozmiar odrywania. Progresja patologii prowadzi do nieodwracalnych zmian i całkowitej ślepoty.

Podaj diagnozę, proszę...


Teraz jest tak wiele chorób oczu, że wszystkich nie można wymienić. Tutaj, na przykład, jest złuszczanie lub rozwarstwienie siatkówki. Okazuje się, że są to dwie różne choroby, a nawet okuliści są często zdezorientowani podczas diagnozy. Postarajmy się dowiedzieć, co to jest druga z nich, jakie objawy mówią o jej rozwoju i sposobie leczenia.

Czym jest retinoschisis?

Jest to wiązka siatkówki, która pojawia się z powodu gromadzenia się płynu i powstawania cyst między warstwami, co zakłóca jego normalne funkcjonowanie.

Retinoschisis dzieli się na dwa rodzaje:

  1. Juvenile (X-linked). Jest to torbielowata zmiana w postaci fałd, położonych na obrzeżach oczodołów siatki. Włókna nerwowe są najczęściej laminowane. W niektórych przypadkach przerwy mogą tworzyć się na ich warstwach. Bardzo często temu zjawisku towarzyszy oderwanie siatkówki, krwotoki do ciała szklistego i złogi pigmentów.
  2. Senile (degeneracyjny). Jest to kopulaste zagłębienie wiązki, zlokalizowane w dolnych częściach dna oka. Są zwykle nieruchome i nie są pigmentowane. Proces warstwowania rozpoczyna się na zewnętrznej warstwie plexiform. Zwyrodnienie torbielowate często obserwuje się w części linii zębatej, czemu towarzyszy oderwanie oczek siatki.

Czynnikami ryzyka odwarstwienia siatkówki na tle retinozy są: krótkowzroczność, bezsoczność, uraz oka, dziedziczność lub praca związana z nadmiernym wysiłkiem fizycznym.

Jak manifestuje się retinoschis?

Owrzodzenie oczne związane z oczodołami jest wrodzoną chorobą dziedziczną, objawiającą się jedynie u chłopców. Dziewczęta mogą być nosicielami, które przekazują je w drodze dziedziczenia, ponieważ przyczyną choroby jest mutacja genu związanego z chromosomem X. W zasadzie jest to dość rzadka patologia, występująca u 1 na 15 tysięcy osób.

Zwykle wrodzony retinoschis jest odczuwany bliżej 10 lat życia, ale może pojawić się wcześniej - do 3 miesiąca życia. Objawy pojawiają się w obu oczach i są w większości symetryczne. Może to być:

  • światłowstręt;
  • oczopląs;
  • zez;
  • dalekowzroczność (do +8 D);

Przeciętnie wzrok zaczyna spadać w wieku 5-6 lat. Zmniejsza się stopniowo. Bez leczenia choroba może prowadzić do ślepoty.

Retinocyzja starcza preferuje więcej osób dorosłych - powyżej 40. Przyczyną pojawienia się są dystroficzne zmiany w obwodzie siatkówki spowodowane nagromadzeniem płynu i powstawaniem cyst. Uważa się, że jest to spowodowane naruszeniem krążenia krwi w tych warstwach, gdzie ciecz zaczyna się lokalizować. Często objawy choroby są nieobecne.

Typowe objawy choroby

Naturalnie proces stratyfikacji zaburza nie tylko strukturę siatkówki oka, ale także jego funkcję. Z uwagi na fakt, że proces rozpoczyna się od peryferii, następuje utrata widzenia obwodowego.

Prawdą jest, że najczęściej te objawy wskazują na rozwój oderwania. Choroba może również objawiać się jako zasłona, welon lub muchy na twoich oczach. Mogą wystąpić takie zjawiska, jak błyski lub błyskawice. Wszystko zależy od lokalizacji i częstości występowania retinosis.

Znaczne rozwarstwienie siatkówki prowadzi do tego, że trudno jest nawigować po ciemku. Jeśli proces stratyfikacji zaczyna wychwytywać strefy centralne, wówczas ryzyko ostatecznej utraty wzroku znacznie wzrasta. Czasami retinoschisis może natychmiast rozwijać się ze środka siatkówki oka. W takich przypadkach pierwsze objawy to zmniejszenie widzenia.

Diagnoza choroby

Przeprowadza się dokładne badanie w celu identyfikacji choroby i ustalenia dokładnej diagnozy. Przede wszystkim sprawdza się:

  1. Ostrość wzroku.
  2. Struktura dna.
  3. Granice widzenia peryferyjnego.

W razie potrzeby można zalecić badanie ultrasonograficzne oka, badanie elektrofizjologiczne i optyczną koherentną tomografię. Jest to konieczne w celu ustalenia naruszenia funkcji i struktury powłoki siatki.

Po wykryciu choroby dziecko jest badane pod kątem dziedziczności. Aby to zrobić, wykonuje się specjalny molekularny test genetyczny w celu potwierdzenia predyspozycji genetycznych lub diagnozy. Po ustaleniu rozpoznania wykonuje się dokładne monitorowanie dna pacjenta.

Retinoschizis przez długi czas może być w tym samym stanie: nie ma objawów choroby i objawów jej rozprzestrzeniania się na inne miejsca. Dlatego też specjalne traktowanie może nie być wymagane. Ale jeśli istnieje zagrożenie utraty wzroku lub zajęcia miejsca centralnego, wówczas zalecana jest koagulacja laserowa (spalanie) pakietu. Laser tworzy barierę, która zapobiega dalszemu rozprzestrzenianiu się siatkówki i przyczynia się do zachowania wzroku.

Jeśli wiązka siatkówki zaczyna się od środka, lub jeśli wychodzi z obrzeża, towarzyszą mu komplikacje, w szczególności przez oderwanie, a następnie zalecane jest leczenie chirurgiczne. Może to być wypełnienie siateczki oka - obręb uszczelki silikonowej do gałki ocznej od zewnątrz. Albo witreoretinalna operacja - usunięcie ciała szklistego z jamy gałki ocznej i siatkówki siatkówki od wewnątrz. Ponadto można przeprowadzić koagulację laserem, aby ją wzmocnić.

Jakie objawy sugerują, że jest problem ze zdrowiem oczu i czas szukać pomocy (wideo):

Jeśli spodobał Ci się artykuł lub informacja była przydatna, pozostaw komentarz w komentarzu! Pozostaw także komentarz, jeśli chcesz dodać lub obiekt.

Metody leczenia odwarstwienia siatkówki

Odwarstwienie siatkówki jest powszechną patologią okulistyczną, w wyniku której siatkówka jest oddzielona od naczyń krwionośnych.

Powstanie tego problemu może być spowodowane wieloma negatywnymi czynnikami, a także cechami fizjologicznymi.

Jakie są przyczyny i objawy oderwania siatkówki? Jak można go wykryć i skutecznie leczyć? Jak poważne są potencjalne powikłania choroby? O tym i wielu innych rzeczach przeczytasz w naszym artykule.

Jak przebiega odwarstwienie siatkówki?

Siatkówka jest najlepszą strukturą układu wzrokowego. Odkłada gałkę oczną od środka. Z jest odbierane impulsy świetlne przechodzące przez wcześniej przedniej i środkowej części oka, które z kolei przekształca się w fali wzbudzenia aksonów nerwowych i odpowiednich komórek są przekazywane do mózgu, gdzie tworzą obiektywnie postrzeganej obrazu.

W przypadku braku patologii siatkówka jest ściśle przylegająca do naczyniówki po jednej stronie i szklistka po drugiej stronie.

Ze względu na liczne choroby, patologie, zespoły, urazy oczu i inne czynniki, ta drobna struktura może złuszczać.

Zwykle procesowi temu towarzyszy degeneracja błon, spadek gęstości i ciśnienia ciała szklistego, pęknięcia samej siatkówki. Im większy obszar tego problemu, tym trudniejszy stopień oderwania diagnozuje okulista. Ostatnim etapem choroby jest całkowite oderwanie siatkówki od błony naczyniowej.

Przyczyny odwarstwienia siatkówki

Jedną z najczęstszych przyczyn odwarstwienia siatkówki, współczesni okuliści uważają:

  • Krótkowzroczność. Powszechny defekt załamania widzenia, popularnie zwany "krótkowzrocznością". Średnio połowa pacjentów z odwarstwieniem siatkówki cierpiała na tę chorobę przed powstaniem patologii;
  • Afakiya. Brak soczewki w anomalii rozwoju układu wzrokowego lub koniecznej interwencji chirurgicznej. Co trzecia pacjentka z oderwaniem ma tę historię;
  • Artefakt. Obecność w oku sztucznej soczewki, najczęściej z tworzywa sztucznego. 20 procent z główną patologią ma taki implant;
  • Uraz oka. Wszelkie urazy, bezpośrednio lub pośrednio związane z systemem wizualnym. Problem z złuszczaniem siatkówki objawia się w 10-15 procentach przypadków.

Dość często przesądza rozwoju choroby kombinację kilku powodów, zwłaszcza gdy są one utworzone na tle czynników strącających, takimi jak utrzymujące się zaburzenia krążenia w układzie naczyniowym, wirusowych chorób oczu, silnego stresu fizycznego i emocjonalnego fizjologicznego procesu starzenia się organizmu z postępującymi procesami zwyrodnieniowe w błonach śluzowych i elastycznych błon organizmu.

Objawy i etapy odwarstwienia siatkówki

Nasilenie objawów oderwania siatkówki zależy od stopnia patologii - im wyższy, tym bardziej negatywny jest od okulisty i pacjenta.

Główne etapy odrywania siatkówki:

  • 1 etap. Drobne odłączenie, zwykle zajmujące powierzchnię nie większą niż 1 ćwiartka;
  • 2 etap. Klasyczne oderwanie siatkówki, zdiagnozowane u większości pacjentów. Obszar patologii - do 2 ćwiartek;
  • 3 etap. Suma częściowa patologii, obejmująca obszar do 3 ćwiartek;
  • Czwarty etap. Całkowite oderwanie siatkówki, w którym jest całkowicie oddzielone od błony naczyniowej.

Główne objawy wraz z postępem odrywania to:

  • Fotopsja. Krótkotrwałe defekty wzrokowe w postaci błysków, iskier i błyskawic, pojawiające się i znikające spontanicznie. Zwykle poprzedzony początkiem procesu patologicznego;
  • Metamorfoza. Szerszy zakres wizualnych ułomności pływających w postaci fal, włókien, much. Pojawiają się one nieco rzadziej niż fotopsja, ale mogą być subiektywnie obserwowane w szerokim przedziale czasowym - od 5 minut do kilku godzin. Ta manifestacja jest charakterystyczna dla 1 stopnia oderwania siatkówki;
  • Osłabiony wzrok, naruszenie koordynacji ruchów. Objawy są charakterystyczne dla 2. stopnia patologii i wyższych. Ostrość percepcji wzrokowej zmniejsza się proporcjonalnie do obszaru oderwania, przy jasnym bodźcu zewnętrznym pacjent może mieć problemy z koordynacją ruchów;
  • Krycie, utrata widzenia peryferyjnego. Zwykle wykazuje chusty na oczach, zwężenie kąta widzenia i powstawaniu „martwego”, cienie i innych wad stałych w części obwodowej są skorelowane z SUBTOTAL odwarstwienie oczu;
  • Utrata widzenia centralnego i ślepota. Całkowite i końcowe stadia rozwoju patologii, odpowiednio.

Diagnostyka

Terminowe, zwłaszcza wczesna diagnostyka odwarstwienia siatkówki w większości przypadków pozwala na dokładniejsze patologię sprzętowa korekcja hirugicheskoy i znacznie zwiększa szanse na korzystny wynik i jakość ochrony. Główne działania obejmują następujące metody:

  • Inspekcja dna oka. Zastosowano soczewkę asferyczną lub analog lustrzany Goldmana;
  • Pomiar ostrości wzroku;
  • Badanie perymetrii;
  • Pomiar ciśnienia śródgałkowego i równoległe badanie oka na lampie szczelinowej.

W przypadku dodatkowych komplikacji można zastosować następujące metody:

  • Badanie CT i MRI;
  • Angiografia fluorescencyjna;
  • Tomografia optyczno-koherentna tylnych odcinków i ścian oka;
  • Badanie ultrasonograficzne w trybie dwuwymiarowym;
  • Inne działania, bezpośrednio lub pośrednio potwierdzające pierwotną diagnozę - według biomicroscopy, zjawiska entopicheskih badawcze i badania elektrofizjologiczne do skomplikowanych badań laboratoryjnych z dostawą wszystkich niezbędnych biomateriałów.

Leczenie odwarstwienia siatkówki

Jak pokazuje współczesna praktyka okulistyczna, konserwatywne metody leczenia odwarstwienia siatkówki nie są skuteczne.

Osobne preparaty mogą być przypisane do wyspecjalizowanego technika tymczasowego usuwania objawowego przejaw patologii, takich jak silny stan zapalny (kortykosteroidy), wtórnego bakteryjnego zniszczenia (antybiotyki), itp, ale nadal ostoją terapii pozostaje chirurgia, zarówno klasycznego sprzętu za pomocą Nieinwazyjne metody mocowania odwarstwienia siatkówki. Typowe procedury leczenia w tej sytuacji przedstawiono poniżej.

Koagulacja laserowa

Ta nieinwazyjna procedura może pomóc przywrócić przepływ krwi w naczyniach obwodowych i zapobiec oderwaniu siatkówki we wczesnych stadiach procesu patologicznego. Przeprowadzana jest głównie w trybie ambulatoryjnym.

Przed wydarzeniem pacjent zaszczepia się lekiem, który rozszerza źrenicę, po czym stosuje się krople znieczulające. Pacjent zajmuje stałą pozycję. Zespół lasera o niskiej częstotliwości jest nakładany na oko, a leczenie problematycznych lokalizacji rozpoczyna się od kierunkowej wiązki impulsów świetlnych.

Poprzez punktowe podnoszenie temperatury w strefie bezpośredniego działania, laser wykonuje lutowanie i klejenie uszkodzonych skorup i tkanek, a bolesne odczucia są praktycznie nieobecne. Sam zabieg trwa nie dłużej niż 20 minut, skuteczność we wczesnych stadiach odrywania siatkówki waha się pomiędzy 70-75 procent.

Witrektomia

Witrektomia to klasyczna chirurgiczna i okulistyczna procedura usuwania części ciała szklistego lub tego elementu systemu wzrokowego jako całości, po którym lekarz otrzymuje bezpośredni dostęp do siatkówki.

Wydarzenie odbywa się zwykle w znieczuleniu ogólnym. Poprzez specjalne mikrosekundy lekarz usuwa ciało szkliste z jamy, a następnie przywraca integralność siatkówki i wzmacnia ją poprzez kauteryzację. Po zakończeniu głównych działań, zamiast płynu fizjologicznego, umieszcza się przed nim komponent zamienny w postaci zrównoważonego roztworu soli lub sztucznych polimerów, a zewnętrzne nakłucia są zamykane.

Przeciętny czas działania wynosi około 2,5-3 godzin. Ciekłe ciało szkliste jest całkowicie przywrócone do oka w ciągu miesiąca, gdy stosuje się roztwór soli fizjologicznej, który nie wymaga wymiany.

Nadzienie zewnątrzustne

Inwazyjna technika chirurgiczna mająca na celu konwergencję i utrwalenie wolnych miejsc siatkówki z nabłonkiem barwnikowym poprzez działanie na powierzchnię twardówki.

Po dokładnym określaniu lokalizacji patologii, przez nacięcie w spojówce na powierzchni twardówki jest nałożona uszczelka miękkich silikonowych gąbka, po czym jest przymocowanej szwów i odprowadzanie zgromadzonych cieczy z gazem lub zastąpienia go w roztworze w specjalnym zbiorniku (tak zwane extrascleral ballonirovanie).

Ostatnim etapem jest szycie spojówkowe i odbudowa. Operacja trwa około 1-1,5 godziny i jest skuteczna na 1-3 etapach odwarstwienia siatkówki.

Cryopsia siatkówki

Ta technika jest zazwyczaj pomocnicza i jest stosowana równolegle z wypełnianiem, jako uzupełnienie witrektomii lub jako alternatywa dla koagulacji laserowej.

Podstawową zasadą jest zamrażanie rozrzedzonych lub pękniętych odcinków siatkówki za pomocą specjalnego kriogenu. Zabieg wykonywany jest na tylnej ścianie oka, czego wynikiem jest utrwalenie brzegów błon i ich bliznowacenie.

Komplikacje i konsekwencje

Oderwanie siatkówki może wywołać rozwój różnorodnych negatywnych konsekwencji ludzkiego układu wzrokowego. Co więcej, często sama patologia jest powikłaniem niektórych chorób, a nie tylko spektrum okulistycznego.

Najczęściej pojawiają się dodatkowe problemy w przypadku przedwczesnego diagnozowania oderwania siatkówki, w przypadku niepowodzenia operacji lub braku leczenia jako takiego. Dzięki temu nawet wysokiej jakości terapia, przeprowadzana na czas pacjentowi, nie gwarantuje potencjalnego wystąpienia patologicznych konsekwencji.

Typowe powikłania:

  • Nieciągłości i perforacje sąsiednich membran. Sprowokować całą gamę problemów okulistycznych, od diastaz do zeza;
  • Powstawanie krwotoków, spowodowanych krwotokami pod błoną siatkową lub w ciele szklistym;
  • Znaczne pogorszenie przejrzystości światła rogówki i wzrost procesów degeneracyjnych w niej z powstawaniem erozji, co prowadzi do obniżenia jakości widzenia i innych patologii;
  • Spowolnienie lub zatrzymanie krążenia krwi w centralnej tętnicy zasilającej siatkówkę. Z kolei powoduje lokalną zakrzepicę i inne patologie układu sercowo-naczyniowego;
  • Pełna ślepota w końcowych stadiach odwarstwienia siatkówki.

Teraz już wiesz wszystko o objawach, leczeniu i przyczynach odwarstwienia siatkówki.

Google+ Linkedin Pinterest